Posts tonen met het label Doen!. Alle posts tonen
Posts tonen met het label Doen!. Alle posts tonen

maandag 20 april 2015

5 tips –en meer! om het wat kalmer aan te doen


IMG_0421
‘Het leven is niet een opeenhoping van taken die je moet doen.’
Dagelijks achtervolgd door tips die ik mijzelf vorig jaar had ingeprent, voelde ik mij nu alleen nog maar meer opgejaagd en beroofd van het kleine beetje energie dat nog in mijn binnenste rest… Het lukte mij alleen in kleine stappen de weg tot meer rust te bereiken. Maar het ging te langzaam. De rust waar ik zo naar snakte, maar niet voldoende kreeg, veroorzaakten grote onrust, chronische hoofdpijn en overdreven reacties op situaties waar ik normaal gesproken de schouders bij op zou halen… Ik raakte gefrustreerd, werd prikkelbaar en putte mijzelf uit omdat het zelden goed-genoeg was en gleed daardoor in een verbitterde en opstandige houding waarin schuldgevoelens hoogtij vierden.
Misschien vind je herkenning in mijn ervaring als het gaat om overspannenheid of Burn-out klachten:
Eind 2014 voelde ik mij zo opgebrand dat ik niet anders meer kon dan stil staan en uitroepen: Ik trek dit niet meer! Ik was emotioneel overbelast en enorm uit balans getrokken door het combineren van werk en moederschap. Daarnaast voelde ik  mij overspoeld door privé omstandigheden waar ik geen grip op had. Door mijn burn-out was ik geworden hoe ik nooit wilde zijn: zwak, kwetsbaar, emotioneel, uitgeput en labiel. Op de dag dat ik op mijn werk voor keuzes werd gesteld welke karren ik moest loslaten om te kunnen herstellen, werd ik mij heel bewust van het feit dat ik zo niet door kon gaan. En nog meer besefte ik dat, als ik zo door zou gaan, mijzelf en mijn gezin geen goed kon doen omdat ik simpelweg niet meer in staat was rationeel te handelen door emotionele instabiliteit. Het koste heel wat geestelijke voorbereiding en een enorm rouwig gevoel, maar ik was er van overtuigd dat het alleen maar beter kon worden. Weg met stress, weg met opgebrande lontjes en weg met akelige chaos!
Mijn lichaam wilde mijn hoofd duidelijk maken dat ik moest stoppen met zoveel mogelijk in zo weinig mogelijk tijd te proppen. Ik ervoer een orkaan in mijn hoofd en mijn lichaam voelde aan als een oud, versleten en hol omhulsel van een opgejaagd en opgebrande geest. Mijn geest draaide overuren. Ik voelde me gespannen en ervoer dagelijks een last door het gevoel van moeten, overprikkeling en stress.
Ik ben hoogsensitief, moeder van drie kleine kinderen met daarnaast een veeleisende baan. (Stoppen met werken was geen optie wegens omstandigheden) Het schijnt dat 9 van de 10 vrouwen het combineren van werk en moederschap als zwaar ervaren. Maar wacht even! Wanneer je daarnaast geconfronteerd wordt met omstandigheden die emotioneel ook heel zwaar zijn, dan kun je compleet uit balans getrokken worden. Wanneer leven ervaren wordt als overleven, dan is dat in ieder geval een belangrijk teken die je niet moet negeren -als je tenminste niet in een destructieve houding wilt schieten omdat je burn-out dreigt te raken!
Terug in balans.
Hoe kun je weer rust vinden wanneer er zoveel prikkels om je heen je overweldigden? Met een hooggevoelige eigenschap is het meer dan noodzakelijk niet alleen te dromen over rust, maar ook taken uit te voeren om die rust te verkrijgen!
Hoe krijg je dit voor elkaar? Hoe kan je tot rust komen en toch doorgaan? Want stoppen en de boel achter je neer gooien is geen optie. Een lange ziekmelding evenmin. Bovendien adviseert men bij burn-out klachtendraaglast en draagkracht in evenwicht te brengen en vooral níet te stoppen met dagelijkse bezigheden!
Maar hoe doe je dat als zelfs je reservetank leeg is? Iemand zei eens: Zoals je een olifant eet; hapje voor hapje. Aan de slag dus maar!
‘Simplifying your life is like you can breathe again.’

IMG_0482
Kiezen, loslaten en plannen!
Ik kies om van opgejaagd naar slow te gaan. Rustig aan doen dus. En wanneer ik dit besluit eigen heb gemaakt, dringt langzaam tot me door dat ik niets moet, maar er vaak zelf voor kies een taak te doen. Voor sommige dingen geldt dat je er niet onderuit komt. Maar ook daarin kun je energie besparen door kalmer aan te doen. Kom jezelf daarin tegemoet en begin dankbaar te zijn voor datgene wat goed gaat.
Ik laat los door de touwen van zware karren, die ik zo stevig vast houd, bewust te laten vieren, zodat er meer ruimte vrijkomt in mijn hoofd en mijn agenda. Als ondernemend persoon en kartrekker is het voor mij belangrijk dat ik een overzicht maak van de dingen waar ik een grote verantwoordelijkheid voor draag. En zo ook van verwachtingen en rolpatronen in mijn omgeving. Dan kan ik een kar op mijn lijst doorstrepen en dus loslaten, zelfs als het pijn doet of wanneer ik daarmee verantwoordelijkheden moet afleggen.
Ik plan mijn agenda bewust minder vol en beter verspreidt zodat er meer rust en overzicht ontstaat. De ruimte die daardoor ontstaat geeft mij de mogelijkheid tussendoor op adem te komen. En als ik te moe ben om naar een afspraak te gaan, zeg ik af of verplaats ik de afspraak. Vervolgens blok ik dagdelen voor extra rust- en herstelmomenten.
Daarnaast zijn er meer manieren om gericht toe te passen voor meer rust en kalmte. Je ziel kalmeren bijvoorbeeld of goed-genoeg zijn. Maar ook dankbaarheid en een gezond denkpatroon horen daarbij.
‘Dankbaarheid geeft je positieve energie. Klagen daarentegen haalt je neer, slurpt je energie op en geeft je niets meer dan alleen maar negatieve prikkels’
5 gouden tips die je keuze, om het wat rustiger aan te doen, ondersteunen:1. Zeg eens vaker: oké, prima (sta er niet te lang bij stil of je het wel of niet leuk vind)
2. Bespaar energie door niet overal ‘op in te gaan’ of ‘mee te bemoeien’ (zowel in relaties, je kinderen en op werkgebied)
3. Aanvaard meer en denk in uitdagingen (ipv problemen)
4. Bid in de morgen en spreek je dankbaarheid uit in de avond. Zoek God in alles en vind Zijn leiding voor alles.
5. Geniet bewust van je rustmomenten (schaf een ‘momentje rust’ dagboekje aan).
De tips klinken simpel (gelukkig wel!) en als je erover nadenkt en ze regelmatig toepast, kun je gaan ervaren dat je energie overhoud en meer kunt genieten. 
Nog meer tips!
De start van je dag is essentieel voor de rest van je dag. Begin met uitrekken, gooi je gordijnen open en begroet de dag en groet God. Geef jezelf een glimlach in de spiegel en zeg: Vandaag ís een mooie dag. Niet per se omdat je alleen maar fijne dingen zal doen. Nee. Gewoon, omdat die dag je is gegeven. Omdat je alles uit deze dag mag halen wat er in zit, om Hem, die jouw deze dag heeft toevertrouwd, te eren. Verspil de dag niet door je zorgen te maken over dingen die nog niet aan de orde zijn. Bezorgdheid brengt je nergens dan alleen maar daar waar je niet wilt zijn; een onzekere toekomst dat niet op waarheid is berust. Hoe vaak kom je niet tegen dat de dingenniet zo zijn gegaan zoals je vreesde? Wees daar waar je bent. Wanneer je gehaast en opgejaagd door het leven gaat, zul je de verborgen, maar belangrijke boodschappen mis lopen.
De sluiting van je dag is essentieel voor je nacht (om te voorkomen dat je gaat malen en de films van die dag blijft herhalen), voor je nachtrust, je geest en je lichaam. Slaap je goed, lig je ontspannen en heb je geen malende gedachtestromen, dan sta je de volgende morgen opgewekt op en ervaar je de nieuwe dag als een nieuwe dag. Wanneer je hebt liggen woelen en je neemt je negatieve gedachtegoed mee de nacht in, dan neem je ze ook mee de volgende dag in. Zorg ervoor dat je ruzies hebt opgelost en wanneer jij de aanstichter was, zorg dan dat je sorry hebt gezegd. Want ook schuldgevoel heeft een negatieve invloed op de toekomst. Wanneer je last hebt van gedachten die je niet kwijt raakt, schrijf ze op. Puntsgewijs of in dagboekvorm. Lees positieve stukjes voordat je gaat slapen en spreek je dankbaarheid uit voor datgene wat goed is gegaan.
Het leven is niet een opeenhoping van taken die je móet doen.
Het leven is een geschenk.
Omarm het.

dinsdag 20 januari 2015

De Bijbel open - vijf manieren voor Bijbelstudie & Stille Tijd.

Memorising - Observation - Application - Interpretation


Het begon voor mij met het ontdekken van 'scripture - journaling' ... Of op z'n Hollands gezegd: Het bestuderen van de Bijbel en dat uitwerken in een verslag. Deze vorm van Bijbelstudie heb ik mij sinds kort eigen mogen maken. Het is een intrigerende manier om de Bijbel te bestuderen, vind ik. Dagboek-schrijven, zoals een dankbaarheidsdagboek, was ik al bekend mee, en jij vast ook;). Maar een uitgebreid en aandachtig verslag maken van wat je leest en leert in de Bijbel... nee, dat nog niet. Tot nu dus. Het motiveert mij om vaker de Bijbel te pakken. En dat is natuurlijk geweldig!

Je zou bijna zeggen dat vanuit die manier de motivatie om de Bijbel te pakken niet zou moeten komen. Maar als jij niet vaak de Bijbel leest, omdat je motivatie mist, dan is dit wellicht een mooie manier -voor die nodige motivatie- om het Boek met regelmaat uit de kast te pakken!  

Er zijn uiteraard meerdere mogelijkheden om de Bijbel te bestuderen. Direct door de Bijbel zelf en indirect door het lezen van Bijbelse dagboeken. Indirect is een goede manier. Alleen zou het mooier zijn, denk ik, om de woorden van God rechtstreeks uit Zijn woord te ontvangen, uit de directe Bron, zonder omwegen, van Hemzelf.

Je kunt dat, wat je leert door het lezen van de Bijbel, meer eigen maken door aantekeningen te noteren, regels te arceren en dat wat je niet goed begrijpt te onderzoeken. Het geeft je veel meer inzicht en wijsheid om alles wat je leest en leert toe te passen in je dagelijks leven, en dus dichter bij God te leven. 

Gods woord memoriseren, observeren, onderzoeken en toepassen. Daarvoor zijn verschillende motiverende en inspirerende manieren bedacht. Hieronder volgen er enkele:

1. Arceer teksten in je Bijbel, die van belang zijn en voor jouw direct herkenbaar, door verschillende kleuren te gebruiken (dit kleurgebruik vond ik op Pinterest onder 'journaling'. Maar er is nog veel meer te vinden op het web. Je kunt natuurlijk ook je eigen kleurenserie gebruiken):
  • Groen   Een signaal om te gaan, dat wat we behoren te doen.
  • Rood    Als een stop teken. Voor dat wat we juist niet moeten doen.
  • Geel     Jezus Christus. Omdat Hij het licht van de wereld is.
  • Blauw   Arceert de zegeningen. Dat ons beloofd wordt als we gehoorzamen.
  • Paars   Dingen om aan te werken.

2. Maak aantekeningen, noteer trefwoorden en schrijf belangrijke boodschappen op naast de gelezen hoofdstukken. Je kunt er zelfs kunstige tekeningen bij maken of werken met stickers en tape! (voorbeeld of voorbeeld)

3. Deze manier vind ik persoonlijk erg mooi. Ik gebruik hier een agenda voor om dagelijks een aantal teksten te noteren (zie afbeelding voor mijn Bijbeltje en agenda): Houd naast de Bijbel een notitieboekje/agenda bij, waar je opschrijft wat jou persoonlijk leven vanuit de Bijbel verrijkt. Teksten waar je geestelijk van groeit en bloeit. Bemoediging geeft, vertroosting, kracht en alles wat jou dichter bij God brengt. Maar ook voor iets tastbaars wat jij, samen met God, hebt gemaakt om op terug te vallen op die dagen dat het wat minder gaat.

4. Uiteraard kun je alles wat je leest en leert uitwerken in een blog! Privé of openbaar. Petje af voor de bloggers met zo'n mooie en waardevolle blog!

5. En de 5e manier gaat niet zozeer om een vorm van Bijbelstudie of Stille Tijd, maar meer het waarom: 2 filmpjes met heldere uitleg door Jacques Brunt van St Heart Cry:
  
~ Wat is jouw manier voor het bestuderen van de Bijbel en het houden van Stille Tijd?
~ Heb jij Scripture - Journaling al ontdekt? Wat vind jij van deze vorm van Bijbelstudie?



maandag 8 december 2014

Decembergeschenk; het geschenk van liefdevolle daden - tussen hoop en wanhoop (2)

~  Prachtige eigenschappen, wensen en herinneringen ~

Een waardevol geschenk voor een heel speciaal iemand...

Het potje is gevuld met prachtige kattebelletjes, persoonlijke eigenschappen, quotes, wensen en herinneringen. Ik schat dat er zo'n 54 rolletjes in kunnen. Voor elke week 1 positief bericht in 2015.

De teksten komen van verschillende mensen die allemaal een andere kijk op dit prachtige mens hebben. Hoe mooi en veelzijdig positief zal de inhoud zijn!



Dit geschenk is haar van harte gegund!

~ ~ ~ 

Ze is best behoorlijk ziek. En moe. Uitgeput van de strijd binnen in haar staart ze maar uit het raam, of voor zich uit. Haar ogen vertalen een diepe leegte. Zou dat de diepe put zijn waar ze al die tijd is? Ik zit dicht naast haar en houd haar handen vast. 

Ik mis haar.
Ik mis haar zo erg...

Het samen delen van lief en leed is ineens achter gesloten deuren verstopt. Ik kan je niet meer bereiken. De eenzaamheid die ik voel is niet te vergelijken met de leegte die heerst in je hart en jou zachtmoedig hart vult. Is het wel te noemen als 'gevuld'? Je hoop en levenslust ligt op drijfzand en elk moment kun je dieper wegzakken... zelfs door een zachte bries. Zo kwetsbaar en breekbaar...

En ik mis je.
Ik mis je echt...

Hoor je me wel als ik je zeg dat ik je mis? Ja, ik weet, je hoort me wel, maar het zijn niet de woorden die de galmende leegte in je hart vult. Of misschien toch wel... steeds een klein beetje. En zijn die rijke, liefdevolle woorden als kleine druppeltjes die je ziel weer mogen vullen...

En weet je... het gekke is, ik snap je wel! En misschien is dat helemaal niet zo gek daar ik je tweeëndertig jaar heb meegemaakt. Van dichtbij, en van ver af.

Ik mis je.
Ach, ik mis je zo...

Ik voel me eenzaam en weet soms niet hoe ik met iets om moet gaan. Jij zou het wel weten! Je bent slimmer dan je zelf zegt, en liever dan je zelf denkt.
Gehoord en gezien worden is nu niet wat je geloofd. Het liefst kruip je weg in het donker en verdwijn je in het niets...

Maar ik zie je.
En wens dat je me kan horen...

Het duurt al zo lang. En het gemis wordt groter. De vervreemding niet, maar opstandigheid en 
ongeduld wel.

Liefde is het grootste geschenk. 
En dat schenk ik jou...

Hopend en biddend diep in mijn hart - wacht ik af en wens ik je toe, dat bij jou het wonder van opnieuw bloeien mag groeien. Op de juiste tijd, wanneer die kostbare zaadjes voldoende gerijpt zijn om te planten in jouw hart - door de Allerhoogste - zodat je mag opbloeien, als een opnieuw geboren mens.

Lees via deze link het verhaal over wanhoop - dat wat vooraf ging aan dit geschenk 

~ ~ ~


Dit is mijn persoonlijke wens aan een heel speciaal iemand.
Maar misschien ken je zelf iemand aan wie je een december geschenk wil geven.
Ik hoop dat deze blog je dan een mooi idee mag hebben geven.


donderdag 9 oktober 2014

Zo kom je weer in balans! (over draagkracht en draaglast)

IMG_7688..
“Het leven is een balans tussen vasthouden en loslaten…”
 Het is leren om te berusten in de dingen die we niet kunnen veranderen, moed te hebben om te werken aan de dingen die we wel kunnen veranderen en wijsheid vragen om het verschil te zien. Overgave dat het vermogen geeft om los te laten, een eigenschap die ik zoek in mijn eigen leven…
“In kleine stappen vooruit en vitaal het pad van je leven lopen.”
Geef jezelf eens een cijfer, waarbij je bij een tien zoveel energie hebt dat je voor je gevoel de hele wereld aan zou kunnen. Bij een nul moet je gereanimeerd worden… Als je een eerlijk antwoord geeft, wat is dan de score?
Mijn cijfer? Eerlijk? … een 4 (dus hoog tijd voor deze leerzame blog ☺)
Stel je nu eens voor dat je niets verandert aan je huidige levensstijl. Je gaat op dezelfde manier om met je lichaam, psyche en jouw omgeving. Hoe ziet je leven er dan uit over vijf jaar? Over tien jaar? En welke beelden heb je over jezelf als je bejaard bent, als je in de voorafgaande jaren jouw manier van leven niet hebt aangepast? Loop je met een rollator of zit je dan op dansles?
Zomaar een paar – misschien confronterende – vragen die een kijkje kunnen geven in jouw manier van leven. Over de weegschaal in je leven. Je accu. Je draagkracht en je draaglast. Als je vind dat je prima in balans bent kun je deze blog over slaan. Je kunt ook verder lezen om de heldere en praktische tips op te slaan om zo te blijven. Als je – net als mij – bijna (maar net nog niet helemaal) van je evenwichtsbalk bent gevallen, lees dan snel verder! Op een leuke en praktische manier kun je je accu weer op laden. Daarover straks meer, nu eerst op zoek naar die balans…
DSC_6975
Zoek je balans
…In wie jij bent.
Iedereen is wel bekend met kenmerken die als plezierig worden ervaren en die energie geven. Waardering engezien worden bijvoorbeeld. Jezelf zijn en de ruimte krijgen om je te ontplooien. Elke dag een paar stapjes verder gaan en vitaal het pad van je leven lopen. Vallen en weer kunnen opstaangeven en ontvangenaanvaarden en nee leren zeggen. Trouw zijn aan jezelf, aan anderen, verantwoordelijkheidoprechtheid en het plekje dat je is gegeven in het leven beschouwen als een kostbaar geschenk. Het zijn kenmerken die ik zoek in mijn eigen leven en die ik waardeer in het leven van anderen.
Zo zijn er ook negatieve, energie-slurpende kenmerken zoals het tegenovergestelde van alles wat hierboven geschreven staat. Maar ook onzekerheid en gebrek aan overzicht, energie en tijd. Automatische en negatieve gedachten. Opgebouwde stress door hoge, veeleisende en prestatiegerichte latten. En in plaats van evenwicht tussen kracht en last giert stress door je lijf en hoofd wanneer je wilt rusten. Zelfs na een redelijke nachtrust voel je je uitgeput en tollen gedachten rusteloos door je hoofd en herinneren je aan de vermoeidheid die je te lang hebt genegeerd en je grote behoefte aan rust en stilte.
Hoe hoger je de lat legt, des te eerder je er onder door gaat.
IMG_6966 - kopie
Opgejaagd
Als ik kijk naar mijzelf en nadenk over mijn draagkracht en draaglast, heb ik veel vragen. Wat is de ware reden dat ik zo strak vasthoud aan gewoonten, meegesleurd wordt in bezigheden die er schijnbaar toe doen, opgesloten zit in tijd, wachtend tot mijn hoop waarheid wordt, bijna barst van ongeduld en smachtend wacht op liefde, warmte en geborgenheid, maar door dit verlangen keihard tegen de muren van mijn hart oploop? Wat is de echte reden dat ik maar door ga en niet op tijd merk dat mijn accu op raakt? Waarom heb ik het gevoel dat ik geleefd wordt en niet meer ten volle geniet van alle prachtige geschenken die mij zijn toevertrouwd? Waarom kan ik niet makkelijk zeggen; tot hier en niet verder? Is de invloed van deze maatschappij zo enorm groot en stem ik zo gemakkelijk in met de manier van leven zoals het wordt opgedrongen? Is er nog ruimte voor kwetsbaarheid, jezelf kunnen en mogen zijn, voor het gezin, voor uiting van je geloof, voor de minder bedeelden, de zwakkeren… En zo rolt de lijst nog verder door.
Jaag niet door het leven als op de automatische piloot voor het besef je deelgenoot is geworden dat al het kostbare in je leven aan je voorbij is gegaan en je niet weet wat je had wanneer je zelf zou hebben gevlogen.
Ik jaag al te lang op de automatische piloot door het leven. Maar zo wil ik niet leven, zo kan ik niet verder. Het knaagt aan mijn geweten, mijn verantwoordelijkheid, mijn trouw naar mijzelf en mijn gezin. We mogen genieten van het leven, van alle kostbare schatten die we hebben ontvangen. Elk individu heeft recht op ruimte en kansen om gezien te worden. We mogen dapper en met voldoende draagkracht een instrument zijn dat helder klinkt en het licht weerspiegeld dat de Heiland vol genade ons schenkt. En elk mens is uniek en weer anders in balans.
“Wordt niet gelijkvormig deze wereld…” klinkt als een echo door mijn achterhoofd. En toch ren ik (automatisch) mee en kan ik voor mijn gevoel nergens even stil staan om mijn doen en laten te overdenken. En dan heb ik het niet over een (over)vol agenda! Kunnen we ontsnappen aan het gevoel van opgejaagd zijn door gedachtepatronen te veranderen en meer (geestelijke) rust te nemen? Of moet daarvoor grotendeels de deur van je huis dicht getrokken worden om de opdringerige maatschappij buiten te sluiten?
Als een boemerang ben ik helaas terug bij af. Alweer. En eigenlijk nog verder van huis: Mijn accu is leeg, zelfs tot op de laatste druppel… Tijd dus om alles onder een sterke loep te nemen en anders in te delen!
Is dit voor jouw herkenbaar? Zoek jij je evenwicht in:
  • het combineren van privé en (vrijwilligers)werk
  • het incasseren van tegenslagen
  • ruimte en tijd voor jezelf (stille tijd en voldoende rustmomenten)
  • doelen en dromen
  • financiën
IMG_7014
Terug in balans
Uit evenwicht betekent voor mij uit mijn doen. Ik heb geen overzicht meer en ik voel mij niet vrolijk. Ik ben zo moe dat ik dingen vergeet, wat gezegd wordt niet tot mij doordringt en mijn lichaam voelt als een oud, versleten en hol omhulsel van een opgejaagd en opgebrande geest. De les uit dit stukje van mijn leven is dat stukje puzzel, dat mij leert wat ik eigenlijk al wel wist maar nog niet volledig kon toepassen. Ik zal hier keihard aan moeten werken om weer gezond en vitaal door het leven te gaan.
De manier om weer in balans te komen is draaglast en draagkracht te herstellen. Wanneer er te veel stress in je leven heerst, ga je merken dat je langzaam het overzicht gaat verliezen. Om het overzicht weer terug te krijgen is inzicht nodig. Inzicht in je doen en laten kan je krijgen door alles onder een sterke loep te nemen. Vervolgens geeft dat perspectief om door te gaan waar je mee begonnen bent en om dat ook daadwerkelijk vol te houden!
Onderzoek
Je kunt jezelf en de energie die je hebt, voorstellen als een weegschaal. Een weegschaal heeft twee schalen en hoort in balans te zijn. Aan de ene kant heb je de draaglast (alle dingen die je energie kosten) en aan de andere kant heb je de draagkracht (alle dingen die je energie geven). Wanneer de weegschaal in balans is, komt er evenveel energie in als dat er uit gaat.
Wanneer de weegschaal van draaglast ver onder het evenwicht balanceert, is er iets niet helemaal goed. Wat maakt je steeds minder happy? Steeds minder verdraagzaam? Minder geduldig? Wat is de reden dat je steeds minder geniet, je angstiger, onzekerder en opgejaagd voelt? Je lichamelijke kracht steeds minder wordt? Je moeite hebt om kleine tegenslagen te overwinnen… Want dat is wat te veel draaglast met je doet. Je ervaart alles als last…
IMG_7016
Een leuke en leerzame les:
Zet een weegschaal op papier. De linker weegschaal is je draagkracht, de rechter weegschaal is je draaglast. Schrijf in de schaal van draagkracht alle momenten van de dag op wat je energie geeft in gezond leven, sociaal leven, materiële middelen, psychologisch leven (gezond denken) en zinvol leven. In de schaal van draagkracht schrijf je alle momenten van de dag wat je energie kost en stress geeft zoals: Verplichtingen (werk, gezin, vrije tijd), levensgebeurtenissen en problemen.
Je kunt balans hervinden door de volgende punten te onderzoeken:
  • heb je een gezond voedingspatroon?
  • beweeg je voldoende?
  • las je regelmatige rust-/herstelmomenten in op een dag?
  • hoe zit het met je (automatische) gedachten, denk je positief?
  • heb je fijne relaties en hulp van anderen om je heen?
  • heb je een doel, een zinvol leven?
Laat los de dingen die je niet kunt veranderen en houd vast aan de ontroerende en waardevolle momenten, die je laten zien hoe mooi het leven is.
Vasthouden en loslaten:
In mijn persoonlijk leven zoek ik naarstig naar overgave om los te kunnen laten wat ik niet kan veranderen. Ik zoek een balans tussen vasthouden en loslaten waardoor ik kán leven, kán ademhalen en ruimte heb om te genieten van alle kostbare geschenken. Om de prachtige, ontroerende en waardevolle momenten in het leven vast te houden, dat ons laat zien hoe mooi het leven is.
Met deze tips kom je weer in balans:
  • onderzoek je doen en laten, gebruik hiervoor de weegschaal
  • vraag hulp aan mensen in je nabijheid om je draagkracht te vergroten
  • creëer weer overzicht (wat je uit balans haalt kan geestelijk zijn, maar ook door omgeving)
  • zoek concrete oplossing(en) om je draaglasten te verminderen en voer die stapje voor stapje uit
  • kom voor jezelf op (leer nee te zeggen)
  • blok dagen of dagdelen in je agenda
  • plan naast verplichtingen ook ontspanning (evenwicht)!
  • zorg voor optimale voeding en voldoende beweging
  • las regelmatig rust-/herstelmomenten in op een dag
  • stel duidelijke doelen
  • rust, reinheid en regelmaat
  • leer jezelf humor en relativeringsvermogen aan!
Gebed om berusting (overgave)
“God,
leer ons berusten in de dingen
die we niet kunnen veranderen,
geef ons de moed om te werken
aan de dingen die we wel kunnen veranderen,
en geef ons de wijsheid om het verschil te zien…”
~ Reinhold Niebuhr

zondag 23 februari 2014

Het hart van je kind richting geven ... + 5 tips voor 'toewending'

Verrukking. Ik leef!

'Je moet er oog voor hebben' ... schrijft Tjitske Lemstra in haar boekje: Daar ben je moeder voor!




Ze schrijft verder...
Mijn moeder had de zorg voor een gezin van tien mensen. En wasdag was beslist niet haar favoriete dag ... De waslijnen hingen op een balkon 'op het westen'. Soms werden wij, in de winter en in de herfst tegen de avond, als zij de was afhaalde, naar boven geroepen: 'Kijk eens hoe mooi de lucht is..?'  Ze nam ons mee in haar beleving. Je moet er oog voor krijgen...

Misschien is het toen begonnen. Het beleven.

Overvliegende ganzen in de winter...
Het voorjaar, dat je ruikt voordat je het kunt zien...
De geur en glinsteringen van sneeuw en ijs...
De eerste sneeuwklokjes en crocussen in de zon...
De geur van pasgemaaid gras...

Verrukking. Ik leef!

Je moet er oog voor krijgen ...

"De eerste grote toewending van het hart van een kind vind plaats in de eerste zeven jaren."

Dat gebeurt op grondt van wat het kind aan belevingen heeft gehad. Waar is het hart van het kind in die eerste jaren naar uit gegaan?

Jezus stelt: 'waar je schat is, zal je hart zijn...' Dat kun je ook 'toewending' noemen. Je wilt als ouder je kind bepaalde waarden meegeven in het leven. Je zou het hart van je kind willen 'richten'. Praten, vertellen, overtuigen ...

Maar ... Het overdragen van waarden gebeurt woordeloos. Waar is jouw schat? Daar zal je hart zijn! En je kinderen zullen 'ruiken, proeven en voelen' waarnaar jouw hart zich heeft toegewend.

Er gebeurt meer dan je denk. Kinderen grootbrengen is méér dan alleen zorgen voor schone kleren en gezonde voeding en het aanleren van manieren. Het hart wordt gericht.

"Kinderen voelen wat de ouders belangrijk vinden, wat hen beweegt, wat hen ontroert ..."

Daarin geef jij richting aan hun toekomst...

5 tips voor 'toewending'.

1. Neem je kind mee in jou beleving; leer ze verwondering en dankbaarheid voor de mooie dingen in het leven. Laat ze zelf ook beleven; leen een groot boek met alles over de natuur, kinderen vinden het prachtig!
2. Geef bewuste tijd, interesse en volle aandacht aan je kind. Nu is de tijd die we echt hebben! Denk eens aan (Bijbel)voorlezen, samen muziek luisteren, knutselen, (strijk) kralen (rijgen), verstoppetje, bakken, wandelen, speeltuin, bos, park, museum, etc. (Laat je niet steeds afleiden door mobiel, i-pad of tv. Bouw die moeder-/vader stekkertijd in en laat die dingen gewoon even voor wat ze zijn!).
3. Bouw tradities in: Tradities brengt je bij elkaar, geeft verbondenheid en creëert het fijne thuis-/gezinsgevoel.
4. Jij bent niet perfect. Je kind ook niet. Aanvaard tekortkomingen en blijf niet ronddwalen in schuldgevoel en schaamte. Jij bent het voorbeeld in loslaten en aanvaarden, in lief hebben en vergeven! Dus zeg sorry voor dat gemopper van net en laat het van je afglijden.
5. Knuffeltijd en lachtijd! Het versterkt de focus op je gezin en versterkt de banden, geeft vrede en ontspanning en is natuurlijk enorm gezond!


Waardoor geef jij het hart van je kind 'richting'?


~  ~  ~  ~  ~

woensdag 12 februari 2014

Om die reden is tijd juist zo enorm kostbaar!

Tijd kun je niet - zoals met een zandloper - 'beheersen'

Tijd. Wat is dat? De klok tikt voort. De ene keer als je vriend, en dan weer als je vijand. Soms is het fijn als de tijd snel voorbij vliegt, op andere momenten wil je de klok het liefst stil zetten.




Wat willen we mensen snel vooruit. The speed of life neemt ons mee langs de sleur van het leven, en we zien amper nog de ingekleurde momenten die, in het verstrijken van de tijd, bijna onzichtbaar zijn verweven...

Vind je het zo gewoon, zo vanzelfsprekend? Dat je leven mag, als wandelend wonder op deze aarde? Enig, uniek en onvervangbaar. Waarom sta je er niet even bij stil, en verwonder je over dat wat voorbij gaat, in het verstrijken van honderden seconden - die nooit meer terug te halen zijn?

Het is zoals Phil Bosmans zo mooi in één van zijn gedichten schrijft: Tijd is geen wedloop, geen snelweg tussen wieg en graf. En jaren zijn geen kilometerpalen om te verslinden!

Als er nu iets was, waarmee je kon voorkomen dat je sterven zou, wat zou dat dan een kostbaar iets
voor je zijn! En wat zou je doen, als je na je sterven, toch nog een klein beetje tijd mocht benutten, om die belangrijke momenten van toen anders in te kunnen kleuren? Om die reden is tijd juist zo enorm kostbaar!

Ja ja, ik snap het wel. Tijd is iets ongrijpbaars. Je hebt er geen vat op. Geen invloed. Tijd besteed je aan werken, dingen doen, komt soms tekort en soms heb je teveel. En die klok... het kan je angst inboezemen, vervelen, ongeduldig maken. Tik, tik, tik...

Misschien is het goed om je prioriteiten eens onder de loep te nemen.
Soms moet je even met je neus weer op deze feiten gedrukt worden, dat tijd iets kostbaars is en dat je goed moet weten wat je met je tijd doet. Je kunt namelijk geen tijd 'beheersen' om vervelende momenten ongedaan te maken. Ook niet om de mooie momenten, die zo snel langs je heen glippen (oh, is het al zo laat!) stil te zetten.

Misschien besef je weer even wat tijd 'betekend' als je langs de tijdlijn van je leven gaat. Zet jezelf even stil en denk er gewoon eens even over na. Wat kan ik op dit moment met mijn tijd? Wat doe ik nu? Is het waardevol wat ik doe? Stel dat ik nu iets doe wat betekenis heeft in het eeuwige leven? Dus dat ik nu de telefoon pak en die vriendin opbel (wat eigenlijk al een tijdje op je to-do-list staat, maar je komt er maar niet aan toe) en vraagt hoe het met haar gaat. In plaats van ... (vul zelf maar in!) Om maar een voorbeeld te noemen...

Tijd is schaars en tijd is er in overvloed. Tijd is kostbaar. Maar het glipt razendsnel door je vingers als je er niet bewust mee omgaat.
Jou tijd is kostbaar!

Het kostbaarste wat je God kan geven, is je tijd
Het kostbaarste wat je je partner kan geven, is je tijd
Het kostbaarste wat je je kinderen kunt geven, is je tijd
Tijd besteed je waardevol door het aan de ander te geven


Besteed je tijd aan datgene dat er voor jou en de ander echt toe doet; je gezin, partner, kinderen, voor God. En soms komt het besef van deze kostbaarheid, door het besef van kwetsbaarheid. Probeer eens wat vaker echt bewust stil te staan bij die kostbare momenten, die eeuwigheidswaarde hebben. Leg ze vast.

Besef jij om welke reden tijd zo enorm kostbaar is?
Probeer jij je tijd zo bewust mogelijk in te delen?
Stel jij de juiste prioriteiten?

Ps. Heb jij de 'verborgen' links in deze blog al gevonden?


maandag 3 februari 2014

5 tips –en meer! om het wat kalmer aan te doen

'Het leven is niet een opeenhoping van taken die je moet doen.'

Dagelijks achtervolgd door tips die ik mijzelf vorig jaar had ingeprent, voelde ik mij nu alleen nog maar meer opgejaagd en beroofd van het kleine beetje energie dat nog in mijn binnenste rest... Het lukte mij alleen in kleine stappen de weg tot meer rust te bereiken. Maar het ging te langzaam. De rust waar ik zo naar snakte, maar niet voldoende kreeg, veroorzaakten grote onrust, chronische hoofdpijn en overdreven reacties op situaties waar ik normaal gesproken de schouders bij op zou halen... Ik raakte gefrustreerd, werd prikkelbaar en putte mijzelf uit omdat het zelden goed-genoeg was en gleed daardoor in een verbitterde en opstandige houding waarin schuldgevoelens hoogtij vierden.
Misschien vind je herkenning in mijn ervaring als het gaat om overspannenheid of Burn-out klachten:
Eind 2014 voelde ik mij zo opgebrand dat ik niet anders meer kon dan stil staan en uitroepen: Ik trek dit niet meer! Ik was emotioneel overbelast en enorm uit balans getrokken door het combineren van werk en moederschap. Daarnaast voelde ik  mij overspoeld door privé omstandigheden waar ik geen grip op had. Door mijn burn-out was ik geworden hoe ik nooit wilde zijn: zwak, kwetsbaar, emotioneel, uitgeput en labiel. Op de dag dat ik op mijn werk voor keuzes werd gesteld welke karren ik moest loslaten om te kunnen herstellen, werd ik mij heel bewust van het feit dat ik zo niet door kon gaan. En nog meer besefte ik dat, als ik zo door zou gaan, mijzelf en mijn gezin geen goed kon doen omdat ik simpelweg niet meer in staat was rationeel te handelen door emotionele instabiliteit. Het koste heel wat geestelijke voorbereiding en een enorm rouwig gevoel, maar ik was er van overtuigd dat het alleen maar beter kon worden. Weg met stress, weg met opgebrande lontjes en weg met akelige chaos!
Mijn lichaam wilde mijn hoofd duidelijk maken dat ik moest stoppen met zoveel mogelijk in zo weinig mogelijk tijd te proppen. Ik ervoer een orkaan in mijn hoofd en mijn lichaam voelde aan als een oud, versleten en hol omhulsel van een opgejaagd en opgebrande geest. Mijn geest draaide overuren. Ik voelde me gespannen en ervoer dagelijks een last door het gevoel van moeten, overprikkeling en stress.
Ik ben hoogsensitief, moeder van drie kleine kinderen met daarnaast een veeleisende baan. (Stoppen met werken was geen optie wegens omstandigheden) Het schijnt dat 9 van de 10 vrouwen het combineren van werk en moederschap als zwaar ervaren. Maar wacht even! Wanneer je daarnaast geconfronteerd wordt met omstandigheden die emotioneel ook heel zwaar zijn, dan kun je compleet uit balans getrokken worden. Wanneer leven ervaren wordt als overleven, dan is dat in ieder geval een belangrijk teken die je niet moet negeren -als je tenminste niet in een destructieve houding wilt schieten omdat je burn-out dreigt te raken!
Terug in balans.
Hoe kun je weer rust vinden wanneer er zoveel prikkels om je heen je overweldigden? Met een hooggevoelige eigenschap is het meer dan noodzakelijk niet alleen te dromen over rust, maar ook taken uit te voeren om die rust te verkrijgen!
Hoe krijg je dit voor elkaar? Hoe kan je tot rust komen en toch doorgaan? Want stoppen en de boel achter je neer gooien is geen optie. Een lange ziekmelding evenmin. Bovendien adviseert men bij burn-out klachten draaglast en draagkracht in evenwicht te brengen en vooral níet te stoppen met dagelijkse bezigheden!
Maar hoe doe je dat als zelfs je reservetank leeg is? Iemand zei eens: Zoals je een olifant eet; hapje voor hapje. Aan de slag dus maar!
'Simplifying your life is like you can breathe again.'
IMG_0482
Kiezen, loslaten en plannen!
Ik kies om van opgejaagd naar slow te gaan. Rustig aan doen dus. En wanneer ik dit besluit eigen heb gemaakt, dringt langzaam tot me door dat ik niets moet, maar er vaak zelf voor kies een taak te doen. Voor sommige dingen geldt dat je er niet onderuit komt. Maar ook daarin kun je energie besparen door kalmer aan te doen. Kom jezelf daarin tegemoet en begin dankbaar te zijn voor datgene wat goed gaat.
Ik laat los door de touwen van zware karren, die ik zo stevig vast houd, bewust te laten vieren, zodat er meer ruimte vrijkomt in mijn hoofd en mijn agenda. Als ondernemend persoon en kartrekker is het voor mij belangrijk dat ik een overzicht maak van de dingen waar ik een grote verantwoordelijkheid voor draag. En zo ook van verwachtingen en rolpatronen in mijn omgeving. Dan kan ik een kar op mijn lijst doorstrepen en dus loslaten, zelfs als het pijn doet of wanneer ik daarmee verantwoordelijkheden moet afleggen.
Ik plan mijn agenda bewust minder vol en beter verspreidt zodat er meer rust en overzicht ontstaat. De ruimte die daardoor ontstaat geeft mij de mogelijkheid tussendoor op adem te komen. En als ik te moe ben om naar een afspraak te gaan, zeg ik af of verplaats ik de afspraak. Vervolgens blok ik dagdelen voor extra rust- en herstelmomenten.
Daarnaast zijn er meer manieren om gericht toe te passen voor meer rust en kalmte. Je ziel kalmeren bijvoorbeeld of goed-genoeg zijn. Maar ook dankbaarheid en een gezond denkpatroon horen daarbij.
'Dankbaarheid geeft je positieve energie. Klagen daarentegen haalt je neer, slurpt je energie op en geeft je niets meer dan alleen maar negatieve prikkels'
5 gouden tips die je keuze, om het wat rustiger aan te doen, ondersteunen:1. Zeg eens vaker: oké, prima (sta er niet te lang bij stil of je het wel of niet leuk vind)
2. Bespaar energie door niet overal 'op in te gaan' of 'mee te bemoeien' (zowel in relaties, je kinderen en op werkgebied)
3. Aanvaard meer en denk in uitdagingen (ipv problemen)
4. Bid in de morgen en spreek je dankbaarheid uit in de avond. Zoek God in alles en vind Zijn leiding voor alles.
5. Geniet bewust van je rustmomenten (schaf een 'momentje rust' dagboekje aan).
De tips klinken simpel (gelukkig wel!) en als je erover nadenkt en ze regelmatig toepast, kun je gaan ervaren dat je energie overhoud en meer kunt genieten.
Nog meer tips!
De start van je dag is essentieel voor de rest van je dag. Begin met uitrekken, gooi je gordijnen open en begroet de dag en groet God. Geef jezelf een glimlach in de spiegel en zeg: Vandaag ís een mooie dag. Niet per se omdat je alleen maar fijne dingen zal doen. Nee. Gewoon, omdat die dag je is gegeven. Omdat je alles uit deze dag mag halen wat er in zit, om Hem, die jouw deze dag heeft toevertrouwd, te eren. Verspil de dag niet door je zorgen te maken over dingen die nog niet aan de orde zijn. Bezorgdheid brengt je nergens dan alleen maar daar waar je niet wilt zijn; een onzekere toekomst dat niet op waarheid is berust. Hoe vaak kom je niet tegen dat de dingen niet zo zijn gegaan zoals je vreesde? Wees daar waar je bent. Wanneer je gehaast en opgejaagd door het leven gaat, zul je de verborgen, maar belangrijke boodschappen mis lopen.
De sluiting van je dag is essentieel voor je nacht (om te voorkomen dat je gaat malen en de films van die dag blijft herhalen), voor je nachtrust, je geest en je lichaam. Slaap je goed, lig je ontspannen en heb je geen malende gedachtestromen, dan sta je de volgende morgen opgewekt op en ervaar je de nieuwe dag als een nieuwe dag. Wanneer je hebt liggen woelen en je neemt je negatieve gedachtegoed mee de nacht in, dan neem je ze ook mee de volgende dag in. Zorg ervoor dat je ruzies hebt opgelost en wanneer jij de aanstichter was, zorg dan dat je sorry hebt gezegd. Want ook schuldgevoel heeft een negatieve invloed op de toekomst. Wanneer je last hebt van gedachten die je niet kwijt raakt, schrijf ze op. Puntsgewijs of in dagboekvorm. Lees positieve stukjes voordat je gaat slapen en spreek je dankbaarheid uit voor datgene wat goed is gegaan.
Het leven is niet een opeenhoping van taken die je móet doen.
Het leven is een geschenk.
Omarm het.