Dauwdruppels + links naar andere fotografie-blogs

~ Verborgen schoonheid is te vinden in kleine details ~

Ik vind het mooi om tijdens het fotograferen details vast te leggen, en in de foto een 'uitzicht' te laten ontstaan die je niet zou zien zolang je 'gewoon' kijkt. Verborgen schoonheid...

Vanmorgen heb ik het vroege ochtenddauw eens 'onder de loep' genomen. Zo ontdekte ik dat die groene miniatuur stengels in combinatie met regendruppeltjes samen iets prachtigs creëren. Maar ook andere combinaties zijn eindeloos prachtig. Helaas kon ik geen spinnenwebben vinden ;)

Jammer genoeg is mijn camera maar een simpel dingetje en kan het details niet heel scherp vastleggen. Het kan namelijk veel scherper!

Soms, als ik naar zulke prachtige details staar en geniet van het uitzicht, stel ik me voor hoe het zou zijn als ik zelf een miniatuurtje was in deze prachtige wereld. Een wereld die voor ons mensen grotendeels verborgen blijft als we ons niet ´klein maken´ om te kúnnen zien wat er bestaat.

En dat is niet alleen in het gras zo. Er schuilt zo veel moois in deze verborgen wereld! Gods schepping is oneindig groot en haar schoonheid eindeloos fascinerend!

Eigenlijk zou je het gewoon eens een tijdje moeten 'bewonderen' om je te 'verwonderen' :)

Er zijn hier in bloggerland enkele fantastische fotografen die hun kunst delen op hun blog. Ik volg ze dan ook graag!

Hieronder een paar links naar de blogs (het kijken waard!):

www.natuurlijkdeveluwe.blogspot.nl
www.jhvannieuwamerongen.com
www.godisindestilte.blogspot.nl
www.krimpenerwaard.blogspot.nl

Weet je nog een mooie blog? Breng me op de hoogte!

Bewonder en verwonder je!

 © Tineke van 't Veer- Venhuizen

God als lichtbaken (want zonder Zijn licht raak je de weg kwijt.)

 

‘Doe alles wat je doet met Hem, voor Hem en vanuit de kracht van de Heilige Geest’

Waarom is het zo belangrijk dat je alles samen met God doet?

De vraag bracht mij terug naar het begin vanwaar ik mee bezig was en de Bijbel. Gisteravond heb ik lang in de Bijbel gelezen, omdat ik de diepe behoefte had Hem te ontdekken, Hem beter te leren kennen, en om met Hem te kunnen ‘wandelen’ in alles wat ik doe.

Mijn wil en doorzettingsvermogen is ook mijn zwakheid. En in mijn zwakheid begon ik te beseffen, dat wanneer je werkelijk iets wilt bijdragen aan de opbouw van zijn koninkrijk, je moet willen leven door zijn kracht en er naar streven Zijn heerlijkheid uit te stralen.

 

Hij moet het lichtbaken zijn van alles wat je doet. Want zonder Zijn licht, kun je niets zien en raak je de weg kwijt.

Ik was druk, druk met mijn nieuwe project, naast al mijn andere bezigheden; in huis, buitenshuis. Vol overtuiging wilde ik alles doen, zonder iemand daarmee in de weg te lopen, en altijd daar te zijn waar ik nodig was. Maar ondertussen wilde mijn project niet slagen, ik merkte dat ik ergens tijd moest inleveren om hierin vooruit te komen. Onrust, frustratie en boosheid welde op, omdat het niet opschoot. Het voelde alsof alles wat ik er aan tijd in stopte verspeelde tijd was, en eigenlijk wilde ik stoppen - met dat wat juist was begonnen als iets waar ik mijn talent in kon leggen en daarmee tot zegen kon zijn. Ik was er vanaf het begin van overtuigd dat God dit van mij wilde. Ik had alles gepland, niet alleen in mijn hoofd, maar ook op papier. Een heel draaiboek had ik geschreven, een mindmap gemaakt, mensen gevraagd mij hierbij te willen helpen. Het was een diep verlangen dat al jaren in mijn hart broeide, maar wat ik pas sinds kort in praktijk kon brengen. Ik was zo enthousiast! Eigenlijk iets te enthousiast, waardoor ik mijn tijd met Hem vergat. De bevestiging die ik had gevraagd vervaagde en het enige wat ik nog zag, was mijn project.

 

Ik had in mijn zwakheid kunnen zwichten, het werk aan de kant kunnen smijten en in een hoekje boos en opgelaten zijn over dat het me niet lukte…

Maar, kan ik het ook anders benaderen? Kan ik mijn houding daarin ook bijstellen? Kan ik terug naar het begin, om tot bezinning te komen, om alles even te laten vieren, los te laten, om opnieuw te beginnen? Of kan ik ook even pas op de plaats nemen en samen met God mijn werkzaamheden onder de loep nemen. Ik nam plaats in de stoel, pakte de bijbel, bad en liet me meevoeren met de woorden die in mijn hart kwamen. De vragen die ik had, het verlangen van mijn hart, maar daarin Zijn wil en Zijn plan boven alles uit te laten reiken. En bovenal daarin niet het fundament van mijn leven te vergeten; mijn gezin, mijn naasten en alles wat God op de eerste plaats van mij verlangd.

Mijn project...

Hoezo, ‘mijn’ project? Is het niet Zijn project en heeft Hij het niet in mijn hart gelegd? Gebruikt Hij niet mij voor Zijn plan? Door de prachtige werkzaamheden op dit gebied, waar gebroken harten van mensen weer kunnen helen door Zijn kracht en wijsheid die Hij via mij gebruikt? Ik was goed begonnen - dacht ik - maar halverwege trok ik de aandacht naar mijzelf. En zag niet meer dat Hij de Eigenaar van dit project is. Want niet ik heb dit bedacht, maar Hij heeft mij hiertoe geroepen en door de Heilige Geest mij de inspiratie gegeven om dit vorm te geven. God krijgt alle eer, niet ik...

Toen ik dit besefte, heb ik even alles stop gezet. Even terug naar het begin. Om samen met Hem te beginnen vóórdat ik verder ga met dit (lastige) project. Ik weet, dat als ik het overzicht begin kwijt te raken, ik weer even alles moet los laten. Even de touwtjes laten vieren en misschien zelfs even aan Hem geven. (Als ik de touwtjes al in handen had ;) Het is net als dat je een verhaal hebt geschreven, een mooie schilderij hebt gemaakt, of wat dan ook. Als je even afstand neemt, en je het later terug ziet, dan lijkt het heel anders en zie je ineens beter wat er nog mist of wat beter weggelaten kan worden.

En zo, elke keer als ik verder ga met dit project, start ik samen met God deze werkzaamheden; Hij als Hoofd van dit project, mij door De Heilige Geest laten leiden, te overleggen, overdenken en als Hij mij weer even terugfluit, te luisteren en Hem steeds weer te zoeken.

Hij is het lichtbaken van dit project. Hij is de kern van de inhoud; daar waar alles uit ontstaat, waar alles naar verwijst en waar alles weer terug komt.

 

Voor deze week staat er in de Eva-agenda trouwens de volgende spreuk:

‘Een mens maakt allerlei plannen, wat wordt uitgevoerd, is het plan van de Heer.’

~ Spreuken 19:21

 

Ik schrijf, ik leef

Het liet me niet los vandaag. Het denken over leven. Over de inhoud. De verpakking. Het uitten van en verlangen naar het gevoel dat het geeft, dat je leeft.

Zou het iets kunnen betekenen een gedachte op te schrijven en te delen? Heb ik iets te vertellen, dat waardevol zou kunnen zijn? Of is het maar eenvoudige taal, te bescheiden,  misschien wat alledaags?

Schrijven is mijn passie, daar vind ik harmonie, hoop, vertrouwen, inzicht en zelfreflectie. Ik ga intenser door het leven, het zet me aan tot denken en doet me beseffen waar ik voor sta. Maar ik ben ook op zoek. Ik kijk uit naar andere verhalen, waarin ook iets staat over het bestaan en hoe je zou kunnen leven, of zelfs overleven. Van hen die, net als ik, ook zoeken naar andere verhalen, die zeggen: nee, je bent niet de enige op deze aarde.

Je zoekt en vind: een herkenning, een bevestiging.

Een wandeling in maart

In mijn gedachten, en zeker op stille avonden, zoek ik naar een vriend, naar woorden die een ander heeft geschreven, die op zijn beurt iets vertellen wil, aan mij, aan jou. Misschien alleen aan zichzelf. Aan God.

Een wandeling in maart

Als ik loop langs stille paden, langs wegen waar ik (bijna) dagelijks loop. Dan krijgen losse woorden vorm en ontpoppen zich in een idee, die ik graag wil schrijven en wil delen met de wereld om me heen.

Wat wil ik delen, wat is mijn doel? Er zijn blogs die vertellen over een persoonlijk leven, over verdriet en pijn. Blogs waar men op zoek is naar vreugde en zo mooi vertellen wat ze hebben gevonden. Over het managen van het huis wat nooit zal ‘vervelen’ en waar handreikingen worden gegeven om er plezier in te vinden. Er zijn blogs waarbij je heerlijk geïnspireerd wordt in het koken en bakken. Over bewust leven en over zuinigheid. Blogs over geloof en spiritualiteit. Over het leven met de Heiland, God de Vader, leven met een doel, die je wijst naar een weg die uitkomt in Zijn Koninkrijk.

Een wandeling in maart

Bloggen kan de moeite waard zijn, bloggen kan spannend zijn, soms eng en soms wordt je er moedeloos van, allemaal op hetzelfde moment. Soms ben ik niet meer zo enthousiast als mij het gevoel bekruipt dat ik alleen maar schrijf aan mijn pc. Zou iemand het lezen, maakt het voor een ander iets uit?

Een wandeling in maart

En dan denk ik weer na over het leven. Over wat ik weer schrijven zal. En echt, soms weet ik het gewoon even niet.

Dus vandaag maar een verhaal over de vraag die me zo bezig houd.

Over bloggen.

Over leven.

Over inhoud.

Nieuw uiterlijk en oude ideeën; geïnspireerd door de komst van de lente

Deze week is het voorjaarsvakantie. Voorjaar, wat klinkt dat heerlijk!

Afgelopen zondag, na een heerlijke wandeling in het voorjaarszonnetje, startte ik mijn computer op en ging naar mijn blog. Bewogen door de komst van de lente vond ik het uiterlijk van mijn blog wat donker lijken. Warm, maar donker. Een mooi uiterlijk voor in de winter, voor de donkere dagen.
Nu ik een klein beetje van de lente heb geproeft, begin ik behoorlijk zin te krijgen in dit seizoen vol wonderen; vooral genieten, maar ook voorjaarsschoonmaak, opruimen, opfrissen. En zo ook mijn blog. Een nieuw uiterlijk gecombineerd met oude plannen. Mijn blog was in het bijzonder bedoeld om te inspireren en te bemoedigen door middel van 'gewone' dingen, maar waarin vaak iets 'bijzonders' te vinden is (inzicht, energie).
De laatste tijd verschenen er voornamelijk overdenkingen en korte verhalen. Ik ben het idee, waarmee ik aanvankelijk schreef, een beetje uit het oog verloren. Berichten die iets laten zien uit het dagelijks leven, de harde kern, de scherpe randjes, maar ook het mooie en unieke van het leven. Over momenten waaruit je iets kunt leren, naar iets doet verlangen, of de momenten waar je gelukkig van wordt en die je graag wilt onthouden. Schrijven, als in een 'open' dagboek.

Ondanks dat het vandaag miezerde buiten, heb ik tijdens een wandeling met mijn kleine meiden toch een stukje van het voorjaar gezien; groene knopjes in kale struiken. Eva zocht naar de paarden die een paar straten verderop vaak op een weiland staan. Helaas stonden ze er vandaag niet. Toen begon ze over wortels en konijnen:). Ja, ze zou wel een konijntje in huis willen hebben. Hmm, binnenkort maar eens kijken in de dierenwinkel. Zou zo leuk zijn als het weer aangenaam wordt buiten.

Door de komst van het voorjaar heb ik zin om naar buiten te gaan, om te genieten van het licht, de kleuren, de geuren, van alles waarin de lente spreekt: Kom, en geniet van mij!

Een paar voor(jaars)proefjes vanuit het allermooiste lentepark...

Goed fruit..? (over karakter en vruchten van de Geest)

‘Maar de vrucht van de Geest is liefde, blijdschap, vrede, lankmoedigheid, vriendelijkheid, goedheid, trouw, zachtmoedigheid, zelfbeheersing.’

Galaten 5:22

 

Onlangs mocht ik in gesprek met een wijze vrouw. We hebben het gehad over de eigenschappen die God je heeft gegeven. Het is een mooie gedachte die ik hier graag wil delen. Het is namelijk goed om er eens bij stil te staan. Want wat doe je met die eigenschappen? Gebruik je ze zoals God die voor jou bedoeld heeft of gebruik je ze voor de wereld en dien je daarmee (bewust of onbewust) wereldse idealen (dus eigenlijk de vijand)?

   

Karakter! Elke dag wordt je ermee geconfronteerd met de eigenschappen die jij van nature hebt meegekregen (en je aangeboren en aangeleerde gewoontes). Het vormt je en maakt je tot de persoon die je bent. Eigenschappen die je bezit (of juist niet), zijn dat nou die vruchten van de geest?!

 

In hoeverre denk jij na over je karakter en de vergelijking met de vrucht van de Geest? Ben je tevreden met de karaktereigenschappen die je hebt? Ben je trots, omdat je dankzij je eigenschappen doelen hebt bereikt? Ben je misschien teleurgesteld in de eigenschappen, waar je gewoonweg niet goed mee om kunt gaan? Je zou wel willen, maar op een of andere manier krijg je het niet voor elkaar bepaalde eigenschappen goed te laten groeien en rijpen?

   

‘Goed fruit vereist een zorgvuldig kweekproces.’*

Vruchten komen aan een fruitboom te hangen door zorgvuldige kweek, groei en rijping. Je weet dat er behoorlijk wat tijd overheen gaat voordat er een mooie vrucht aan de boom gegroeid is die de moeite waard is om op te eten. Zo is er ook een langdurig proces nodig van kweek, groei en rijping voor er geestelijke vruchten aan je levensboom komen te hangen. Die vruchten moeten gekweekt worden doordat je eraan werkt, geduld hebt en je ervoor inzet.*

Ben je: doortastend, moedig, integer, behulpzaam, eerlijk, oprecht, enthousiast, zachtaardig, geduldig, vriendelijk, sociaal vaardig, vergevingsgezind, bescheiden, beheerst, bedachtzaam, verdraagzaam, humoristisch of serieus?

Hoe dan ook; introvert of extrovert. God heeft je karaktereigenschappen gegeven die bij jou horen. En wanneer je die eigenschappen dus zorgvuldig op kweek zet, zou je goede vruchten kunnen dragen.

   

Alleen… God heeft de mens geschapen met een eigen wil, en zo leven we eigenlijk voortdurend vanuit het vlees…

   

‘Het is bekend wat onze eigen wil allemaal teweegbrengt: ontucht, zedeloosheid en losbandigheid, afgoderij en toverij, vijandschap, tweespalt, jaloezie en woede, gekonkel, geruzie en rivaliteit, afgunst, bras- en slemppartijen, en nog meer van dat soort dingen.’

Galaten 5:19-21a

 
  Het zou kunnen dat door omstandigheden sommige eigenschappen van je karakter beschadigd zijn en dus niet de kans hebben gekregen als ‘gezonde’ eigenschap te groeien. Misschien ben je een binnenvetter geworden terwijl je eigenlijk een zachtaardig en integer karakter hebt, maar wat door de wereld bestempeld wordt als ‘gesloten’. Misschien is door emoties en stress je beheersing en geduld wat op de achtergrond geraakt en schiet je sneller uit de bocht. Het zijn maar enkele, wat simpele voorbeelden om er achter te komen waar een blokkade zit in het zogenaamde ‘kweekproces’.
 

Ga met God op zoek naar die momenten. Vraag de Heilige Geest in gebed om je te openbaren welke eigenschap(pen) van jou aandacht nodig heeft.

 

Neem mij: Ik ben een vrouw met een paar duidelijke eigenschappen. Zo heb ik een aardig temperament maar ben daarin eerlijk en oprecht, Ik ben doortastend wat zowel in huis als op mijn werk zijn voordelen heeft, maar ook veel stress teweeg kan brengen. Ik ben enthousiast, maar ‘vergeet’ daarin soms voldoende rekening met een ander te houden. Dat zijn gewoon een paar eigenschappen die ik heb, maar waarin ook valkuilen zitten.
Kies je ervoor, in je eigenschappen de heerlijkheid van de Heer te weerspiegelen en het te laten zijn tot Zijn eer (hoe zou je reageren als God zeg maar naast je staat. Zou Hij trots op je zijn?) Deze eigenschappen van mij bijvoorbeeld kunnen heel goed zijn, maar wanneer ze, hoe dan ook, beschadigd raken, zou ik als een verbitterde vrouw door het leven kunnen gaan en in mijn temperament overal tegenaan schoppen. Het is een keuze die je maakt. Wat wil je met je eigenschap doen?

   

Wil je die prachtige, waardevolle eigenschappen gebruiken in deze wereld, voor wereldse idealen, of kies je ervoor om ze te gebruiken voor de opbouw van Gods Koninkrijk? Op de manier van de wereld en de vijand, of op de manier zoals je een kind van God bent?

Dank Hem voor je eigenschappen en gebruik ze. Ontdek ze opnieuw en geef ze vorm, omdat het Hem behaagt.

 

God heeft je jou karaktereigenschappen gegeven om tegenspoed, die op je weg komt, te kunnen doorstaan!

 

Wanneer je de Here Jezus liefhebt en je met vertrouwen God als Vader kan aanroepen, dan is dat door de Geest en het bewijst dat we de Geest hebben, omdat de vruchten van de Geest aanwezig zijn (hoe zwak we dat soms ook opmerken).*

      

Ik heb gezocht naar een link om karaktereigenschappen (weer) te ontdekken, maar helaas niet gevonden. Misschien weet iemand een link naar een serieuze test (als deze uberhaupt bestaat!), wil je me dat laten weten? Dan kan ik alsnog een link plaatsen.

Links geplaatst in reacties:
http://www.7ll.eu/

 

*Uit: De gaven van de Geest van Derek Prince hfdstk vrucht van de Geest.

De spiegel van de waarheid (over het uiterlijk en ware schoonheid).

'Mijn broeders, hebt niet het geloof van onzen Heere Jezus Christus, den Heere der heerlijkheid, met aannemingen des persoons.'
~Jacobus 2:1 (SV)~

Eens was ik met een jonge vrouw in gesprek over uiterlijkheden. In dit geval haar uiterlijk. Ze was verdrietig omdat het beeld dat ze dagelijks in de spiegel zag, niet het beeld was dat ze graag wilde zien. Ze hield niet van haar spiegelbeeld. Ze minachtte de spiegel (of eigenlijk haarzelf). De spiegel dat, volgens haar, de keiharde waarheid toonde van waardeloze imperfectie.

Ogen zijn de poorten naar de ziel, en o, wat toonde ze van daaruit een diep verdriet. Van eenzaamheid en verlatenheid. Van afwijzing, omdat de mensen in de kringen waar ze zich bevond, hielden van schoonheid. De schoonheid van rijkdom, van perfectie en van de zucht naar meer. Sierraden, kleding, cosmetica, allemaal zo mooi mogelijk. En o wat een pech als je niet de schoonheid bezat van die wereldse idealen.

Een aangenaam uiterlijk betekend in deze wereld nogal wat; In onze samenleving wordt schoonheid vooral beschouwd als fysieke aantrekkingskracht. Bij de eerste ontmoeting wordt een mens meestal aangesproken op zijn of haar fysieke verschijning. Wanneer je schoonheid bezit, dan ligt de wereld aan je voeten: Populariteit, verleidelijkheid, macht…

Toch?? Of ligt het er maar net aan wat je streven is in deze wereld? Ligt de wereld werkelijk aan je voeten als je ‘gezegend’ bent met een mooi gezicht? Een perfect lijf in de juiste maat en de juiste lengte? Of tuimel je misschien weer knetterhard naar beneden wanneer je die schoonheid eenmaal verliest... Wie bepaald de waarde van schoonheid in jouw leven? Ik betrap mezelf op het feit dat ik stiekem toch ook wel streef naar een mooie verschijning. Vanuit mijn werk op kantoor moet ik representatief zijn. Dat betekend kapsel in goede orde, make-up en degelijke kleding. En dat bereik je alleen door een tijdje voor de spiegel te gaan staan. Echter, wanneer je redelijk kunt relativeren, zul je het verschil kunnen begrijpen. Maar wat als je zo ver nog niet bent? En je werkelijk geloofd dat je eigenwaarde wordt afgemeten aan je uiterlijk? Neem deze jonge vrouw. Beïnvloed door de meiden uit haar buurt. Opgestookt door de populaire jongelui van de school. Ze ziet dat de ander ‘meer’ heeft dan zij, en dat maakt haar verdrietig. Maar hebben ze werkelijk meer??

Een overdenking uit Jacobus 2 (SV):

Het ware geloof is zonder aanzien des persoons

1 Mijn broeders, hebt niet het geloof van onzen Heere Jezus Christus, den Heere der heerlijkheid, met aannemingen des persoons.

2 Want zo in uw vergadering kwam een man met een gouden ring aan den vinger, in een sierlijke kleding, en er kwam ook een arm man in met een slechte kleding;

3 En gij zoudt aanzien dengene, die de sierlijke kleding draagt, en tot hem zeggen: Zit gij hier op een eerlijke plaats; en zoudt zeggen tot den arme: Sta gij daar; of: Zit hier onder mijn voetbank;

4 Hebt gij dan niet in uzelven een onderscheid gemaakt, en zijt rechters geworden van kwade overleggingen?

5 Hoort, mijn geliefde broeders, heeft God niet uitverkoren de armen dezer wereld, om rijk te zijn in het geloof, en erfgenamen des Koninkrijks, hetwelk Hij belooft dengenen, die Hem liefhebben?

6 Maar gij hebt den arme oneer aangedaan. Overweldigen u niet de rijken, en trekken zij u niet tot de rechterstoelen?

7 Lasteren zij niet den goeden naam, die over u aangeroepen is?

8 Indien gij dan de koninklijke wet volbrengt, naar de Schrift: Gij zult uw naaste liefhebben als uzelven, zo doet gij wel;

9 Maar indien gij den persoon aanneemt, zo doet gij zonde, en wordt van de wet bestraft als overtreders.

10 Want wie de gehele wet zal houden, en in één zal struikelen, die is schuldig geworden aan alle.

11 Want Die gezegd heeft: Gij zult geen overspel doen, Die heeft ook gezegd: Gij zult niet doden. Indien gij nu geen overspel zult doen, maar zult doden, zo zijt gij een overtreder der wet geworden.

12 Spreekt alzo, en doet alzo, als die door de wet der vrijheid zult geoordeeld worden.

13 Want een onbarmhartig oordeel zal gaan over dengene, die geen barmhartigheid gedaan heeft; en de barmhartigheid roemt tegen het oordeel.

Ben je kort. Ben je lang. Stevig, rond, dun, krom of scheef. Ben je roze of geel, bruin of zwart. Bont of blond. Bolle wangen of helemaal geen. Wipneus of mopsneus. Felle ogen of een zachte blik. Een witte lach of…? En de lijst gaat nog veel verder door…

Onze Schepper kijkt daar gelukkig dwars doorheen! Als Hij naar je kijkt dan ziet Hij je hart, niet je fysieke onvolkomenheden. De Heer is het die je hart en ziel doorgrondt en daar ware schoonheid ziet en waardeert. En wanneer je die schoonheid eenmaal in je hart gesloten hebt, zul je dat uitstralen naar buiten. En wanneer je dat uitstraalt, zul je eerlijke schoonheid dag in dag uit met je meenemen. Je zal (innerlijke) aantrekkingskracht bezitten omdat mensen graag bij je willen zijn vanwege de schoonheid die in je blik, in je ogen te zien zijn. Ware schoonheid zijn de vruchten van de Geest. Ware schoonheid is steeds meer op Jezus willen lijken. Mensen drongen zich op om maar een glimp van Jezus op te kunnen vangen. Een glimp van Zijn schoonheid. Niet omdat Hij perse zo knap was, maar omdat Hij ware schoonheid uitstraalde van vertrouwen, van liefde en van waarheid.

Wat zeg je dan tegen een jonge vrouw, in de bloei van haar leven, die haar eigen schoonheid niet ziet, maar alleen het omhulsel van haar ziel dat, volgens de wereldse idealen, niet voldoet?

‘God houd van je zoals je bent.’ Ze haalt haar schouders op.

‘Niemand is perfect.’ Ze haalt haar schouders weer op.

‘Echte schoonheid zit van binnen.’ Ze fronst en haalt haar schouders op.

Tja… Ga je dan balen of bidden? Zucht je mee en haal je ook je schouders op?

Gebed verandert een sombere stemming. Daarom vroeg ik haar of ik een keer voor haar mocht bidden: ‘Ik zal aan God vragen of Hij je Zijn spiegel wil laten zien. De spiegel van schoonheid die Hij koestert. Dat je daarin jezelf mag zien zoals Hij je ziet. Dat je ware schoonheid over jezelf mag ontdekken en gaan uitstralen. Dat je met je zachte blik en je mooie ogen de wereld om je heen mag verwarmen. Met je oprechte lach en vriendelijke woorden mensen hoop mag geven. En dat je liefde en geduld mag uitstralen zodat men graag bij je wil zijn.… Het zit allemaal al in je, het moet alleen nog zijn weg naar buiten vinden.’

Ze keek op met een dikke traan. Het raakte haar hart… God had haar al een glimp van Zijn spiegel laten zien…

 ‘Zie zijn gestalte niet aan, noch de hoogte zijner statuur, want Ik heb hem verworpen; want het is niet gelijk de mens ziet; want de mens ziet aan, wat voor ogen is, maar de HEERE ziet het hart aan.'

~1 Samuel 16:7 (SV)~