Nieuwe website: Embrace life in the light

Voor degenen die het nog niet ontdekt heeft, hierbij een korte verwijzing naar mijn nieuwe website:  "Embrace life in the light".

Een tijdje terug was ik helaas genoodzaakt mijn website 'lifehelpdesk.nl' te sluiten. De reden hiervan kan ik hier niet noemen. Ik heb veel moeite gehad om het werk neer te leggen. Maar nu merk ik toch dat ik het niet kan laten anderen te bemoedigen en te inspireren vanuit eigen ervaringen en vanuit ervaringen van anderen. Daarom wel weer een eigen website, alleen dan zonder mogelijkheid voor online hulpverlening.

In het kort over de website:
“Ervaar het Leven” (embrace life) en “Tienduizend Lichtjes” (in the light) biedt op een eenvoudige manier inspiratie en bemoediging in woord en beeld aan de gejaagdheid en vaak eenzaamheid in deze wereld.
Het is een verzameling geworden van mijn beste blogs en binnenkort de site waarop ik verder zal bloggen. Op de pagina "blog" kun je gemakkelijk de link-knop 'volg ...' aanklikken (rechts boven in de zijbalk). Dan blijf je automatisch op de hoogte van nieuwe berichten en projecten!

Kom je snel een kijkje nemen op Embrace life ÿ  in the light?

Een nieuwe weg, een nieuwe blog

Ik stort bijna in... moet het dus wat rustiger aan gaan doen. Maar niet zonder bloggen. daarom schrijf ik (voorlopig?) niet verder op deze blog. Wel kun je me volgen op mijn andere (nieuwe) blog. Hoe, wat, waar en waarom... Lees snel verder!

Hoop jullie daar snel te mogen ontmoeten. Komen jullie mij volgen!?

Komen jullie weer meelezen?

 

Zonder mijn hart leeg te schrijven is mijn wereld te overweldigend.

 

 

Nu er weer enigszins ritme is heb ik ook weer tijd om lekker te schrijven. Ik heb het bloggen erg gemist! Net als het contact met jullie allemaal en het lezen van jullie blogs!

Heb ik veel gemist? ;)

Ik kan niet zonder schrijven, mijn hoofd blijft woorden vasthouden en weven tot er lange verhalen ontstaan, die ik kwijt moet. De drang is zo groot, ik barst bijna van inspiratie!

Dus spoedig kunnen jullie mijn eerste blogbericht weer verwachten.
Ik wil mij nu meer gaan richten op thema's als: Het moederschap, vrouw zijn en het gezinsleven. Met drie enthousiaste meiden in huis en een hoog gevoelige moeder lukt dat ongetwijfeld en is er voldoende inspiratie :)

Komen jullie weer meelezen?

 

Blogpauze (en waarom)

 

 

~ Tijd voor een blogpauze ~

 

Nog een paar weekjes en dan zal het zover zijn; onze derde spruit zal haar / zijn plek in ons gezin veroveren!

 

Ik ga nu nog even lekker nestelen zoals deze witte kwikstaart hierboven en zover als dat kan van mijn 'rustmomenten' genieten met die ongeduldig trappelende voetjes in mijn dikke buik :)

(volgens mij wil de kleine er nu al uit haha)

 

...Nog heel even geduld...

 

Pff, de laatste lootjes zijn toch ook best wel zwaar. Het heeft nu even alle aandacht en energie nodig, vooral straks rondom de bevalling en de weken erna.

 

Dus...

 

...even bloggerland aan de kant...

...en straks alle aadacht voor ons nieuwe gezinslid

(en natuurlijk voor de twee grote zussen die vooral ook aandacht willen haha).

 

Uiteraard zal ik het goede nieuws jullie straks niet onthouden ;)

 

Tot later!!

 

Geloofsverhaal (getuigenis)

Het was eerst best ondenkbaar (voor mij pesoonlijk) mijn getuigenis te mogen geven. En nu is het er toch van gekomen;) Als belangrijkste doel andere mensen te bemoedigen en vooruit te helpen. Maar ook om zelf mijn geloofsverhaal te kunnen lezen vanuit een ander perspectief. Soms kun je het overzicht verliezen en raak je een beetje uit (geloofs)koers. En dan is het goed en het geeft vertrouwen als je weer even kunt terug lezen dat God je altijd blijft vasthouden. Maar ook om te beseffen dat de keuze bij jezelf ligt: 1. Verbittering of 2. vertrouwen in de Almachtige God, onze Hemelse Vader, die ons nooit alleen laat, maar ons wel een eigen keuze geeft. Vanuit jezelf kun je het niet, maar wel met de hulp van de Heilige Geest, onze Trooster in moeilijke tijden, door (voortdurend en intensief) gebed en Zijn Woord. En door andere mensen die bemoedigen en helpen wat wij zien als zegen en genade van God. Lees via deze link het artikel op CIP.

Lees via deze link over het verhaal: 'Help mij om naar de toekomst te kijken' die ik toen heb geschreven nav de stroomversnelling waar wij in zaten.

Het naderen van de lente (als beeldspraak).

Ik ben vast niet de enige die reikhalzend uitkijkt naar de lente. Ik heb alvast het uiterlijk van mijn blog aangepast haha, ik kon het niet laten. Want vanmorgen, toen ik het beddengoed afhaalde en buiten het raam van de slaapkamers hing, kon ik de lente al ruiken. Een vleugje weliswaar, we zullen nog zeker een maand op haar moeten wachten, maar het gaf me even de herinnering dat ze er in rasse schreden aan komt. Vooral voor degenen die in de koude en donkerdere dagen zich mismoedig hebben gevoeld, is het erg fijn om te weten dat ze terug komt. Steeds weer opnieuw! Het seizoen vol overvloed, die alles weer laat leven en bewegen.

De winter is mooi, ook op haar manier. Ik kan genieten van een wit sneeuwdek op de huizen en de bomen. En als het zonnetje schijnt, dan zie ik haar glinsteringen op het ijs dansen. Prachtig.

Maar toch blijf ik - in het begin wat heimelijk, maar later aanmerkelijk open - uitkijken naar de dagen waarop de vogels weer uit volle borst gaan fluiten, de frisse geur van pas gemaaid gras je tegemoet komt door de kiertjes van de raamkozijnen en de warmte van de zon je huid doet opleven. Verse bloemen uit de tuin pronken weer in de glazen vazen voor het open keukenraam.

Zou daarmee sommige lasten minder 'lijken'? Wie weet, Het kan best zijn dat het weer een dag gaat sneeuwen of de temperatuur weer even daalt. Maar ik heb vanmorgen even van een heerlijk voorproefje genoten! Misschien dat mijn pen dan ook weer meer gaat laten rollen, want zoveel komt er de laatste tijd niet uit.

Het naderen van de lente gebruik ik tegelijk om een beeldspraak te geven. Er komt namelijk een einde aan elke 'periode'.  Hoe koud, nat of donker die ook is (geweest)...

De lente komt... hoe-dan-ook!

De Liebster blog award... is er voor elke blogger!!!

Mijn blog is genomineerd voor de Liebster blog award! Nelly, bedankt!
Alleen heb ik er voor gekozen de award niet verder door te geven. Ik kan geen keuze maken uit verschillende blogs, ik vind namelijk dat alle bloggers een award verdienen! Daarnaast vind ik het niet zo heel erg fair tegenover een blogger die vele awards voorbij ziet gaan, maar zonder er een te krijgen.

Wel wil ik natuurlijk de vragen beantwoorden;) Dus Nelly, hierbij:

Vertel 11 dingen over jezelf: Ik ben getrouwd, ik heb 2 dochters en een derde op komst (jaja, verassing!!). Ik ben geboren in Harderwijk, ben een perfectionist, en een echte huismus. Ik wandel graag door de natuur, heb op een kunstacademie gezeten, en een studie psychologie/lifecoaching gevolgd. Ik houd van warme kleuren, ben geen zonaanbidder, en houd van de lente. (dat zijn ongeveer 11 antwoorden toch?)

1. Waar haal je je informatie vandaan voor je blog?
Ik laat me inspireren door beelden, gedachten, quotes, dagelijks leven en eigen ervaringen.

2. Wat doe je in het dagelijks leven?
In deze tijd blog ik natuurlijk, ben ik moeder, echtgenote, huisvrouw, parttime werkende en ben ik veel bezig mijn nieuwe website onder de aandacht te brengen.

3. Hoe kwam je op het idee om een blog te beginnen?
Een paar jaar geleden ontdekte ik blogger via via. Ik heb altijd al van schrijven gehouden en vond het leuk om anderen deel uit te maken van mijn 'helemaal niet saaie leventje' en om anderen te inspireren en te bemoedigen.

4. Hoe kijk je er tegen aan om op zondag de computer uit te laten i.v.m. de rustdag?
Prima keuze! Zondag is de dag van de Heer, dan krijgt Hij alle aandacht. Maar andere dagen niet minder hoor;)

5. Kook je wel eens voor je vrouw of man of vrienden? En wat maak je dan het liefst?
Ik sta elke dag in de keuken om het avondeten te bereiden. Ondanks dat ik geen kookprinses ben, vind ik het toch erg fijn als ik anderen zie genieten van mijn heerlijke spaghettie of nasi;)

6. Als je iemand ontmoet, die niet in God gelooft en je wilt hem een vraag stellen om hem er bij te betrekken, wat zou je dan vragen?
'Weet je wel dat je een stille aanbidder hebt?!'

7. Met wie zou jij wel eens in gesprek willen gaan?En waarom?
Met meerdere mensen zou ik wel een gesprekje willen. Met name van hen die mij inspireren.

8. Wat is voor jou het belangrijkste in het leven?
Dat ik een kind van God ben en ondanks mijn dagelijkse zonden Hij toch meer van mij houd dan ik mij enigszins zou kunnen voorstellen.

9. Je mag kiezen om te bezoeken: zieke kinderen - volwassenen zieken (lichamelijk)- psychisch zieken - lichamelijk gehandicapten - verstandelijk gehandicapten. En waarom?
Lastige vraag. Het liefste beide. Maar als ik mag kiezen; zieke kinderen. Waarom weet ik niet precies, omdat mijn gevoel dat zegt(?)

10. Als de Heere aan jou zou vragen net als bij Salomo, 'Begeer, wat ik u geven zal'? Wat zou je dan voor antwoord geven?
Dat is iets tussen Hem en mij;)

11. Waarom blog je?
Al schrijvende leer ik en kan ik mijn gevoelens een plekje geven en om voor anderen een inspiratie te mogen zijn.

Zoals ik al zei vind ik dat elke blogger een award verdiend. Natuurlijk heb ik wel een paar favorieten, maar dat houd ik voor mezelf;)

~

Het potlood waarmee ik schrijf

Vandaag wil ik je een verhaal geven die een ander geschreven heeft. Dit verhaaltje komt van Paulo Coelho. Een Braziliaanse schrijver die in de gehele wereld wordt gelezen. Hij heeft meerdere korte verhalen geschreven die bijzonder inspirerend zijn. Het zijn verhalen om altijd door te vertellen ...


... zoals deze:


Een meisje keek naar haar oma die een brief aan het schrijven was. Op een gegeven moment vroeg zij: ‘Oma, schrijf je een verhaaltje over wat wij samen hebben meegemaakt? Of schrijf je misschien een verhaaltje over mij?’

Haar oma stopte met haar brief, glimlachte, en zei: ‘Ik schrijf inderdaad over jou. Maar belangrijker dan de woordjes die ik schrijf, is het potlood waarmee ik schrijf. Ik zou willen dat je later, als je groot bent, net zoals dit potlood wordt.’

Het meisje keek nieuwsgierig naar het potlood, maar kon er niets bijzonders aan ontdekken. ‘Maar het is een gewoon potlood, niets speciaals!’

‘Het is maar hoe je er naar kijkt. Het potlood heeft vijf bijzondere dingen die jou – maar dan moet je ze wel onthouden – tot iemand zullen maken die altijd in vrede met de wereld zal leven…

Ten eerste: je zult misschien grootse daden verrichten, maar je mag nooit vergeten dat er een hand is die jou leidt. Deze hand noemen we God, en Hij zal je altijd leiden volgens Zijn wil.

Ten tweede: af en toe moet je stoppen met schrijven, om de punt te slijpen. Daardoor heeft het potlood een beetje pijn, maar het wordt er wel scherper van. Dus moet je wat pijn kunnen verdragen, het maakt je een beter mens.

Ten derde: als je met een potlood schrijft, kun je altijd uitgummen wat je fout schreef. De les is dat corrigeren wat we gedaan hebben niet slecht is, maar belangrijk, om rechtvaardig door het leven te kunnen gaan.

Ten vierde: het belangrijkste van het potlood is niet het hout of de buitenkant, maar het grafiet dat erin zit. Dus wees steeds bezorgd om wat er binnen in je gebeurt.

Ten slotte, het vijfde wat een potlood bijzonder maakt: het laat altijd een spoor achter. Besef goed dat alles wat je in je leven doet, sporen zal achterlaten en probeer je daar bewust van te zijn.’

Paulo Coelho uit het boek "Als een rivier" 2006

Ik schrijf, ik leef

Het liet me niet los vandaag. Het denken over leven. Over de inhoud. De verpakking. Het uitten van en verlangen naar het gevoel dat het geeft, dat je leeft.

Zou het iets kunnen betekenen een gedachte op te schrijven en te delen? Heb ik iets te vertellen, dat waardevol zou kunnen zijn? Of is het maar eenvoudige taal, te bescheiden,  misschien wat alledaags?

Schrijven is mijn passie, daar vind ik harmonie, hoop, vertrouwen, inzicht en zelfreflectie. Ik ga intenser door het leven, het zet me aan tot denken en doet me beseffen waar ik voor sta. Maar ik ben ook op zoek. Ik kijk uit naar andere verhalen, waarin ook iets staat over het bestaan en hoe je zou kunnen leven, of zelfs overleven. Van hen die, net als ik, ook zoeken naar andere verhalen, die zeggen: nee, je bent niet de enige op deze aarde.

Je zoekt en vind: een herkenning, een bevestiging.

Een wandeling in maart

In mijn gedachten, en zeker op stille avonden, zoek ik naar een vriend, naar woorden die een ander heeft geschreven, die op zijn beurt iets vertellen wil, aan mij, aan jou. Misschien alleen aan zichzelf. Aan God.

Een wandeling in maart

Als ik loop langs stille paden, langs wegen waar ik (bijna) dagelijks loop. Dan krijgen losse woorden vorm en ontpoppen zich in een idee, die ik graag wil schrijven en wil delen met de wereld om me heen.

Wat wil ik delen, wat is mijn doel? Er zijn blogs die vertellen over een persoonlijk leven, over verdriet en pijn. Blogs waar men op zoek is naar vreugde en zo mooi vertellen wat ze hebben gevonden. Over het managen van het huis wat nooit zal ‘vervelen’ en waar handreikingen worden gegeven om er plezier in te vinden. Er zijn blogs waarbij je heerlijk geïnspireerd wordt in het koken en bakken. Over bewust leven en over zuinigheid. Blogs over geloof en spiritualiteit. Over het leven met de Heiland, God de Vader, leven met een doel, die je wijst naar een weg die uitkomt in Zijn Koninkrijk.

Een wandeling in maart

Bloggen kan de moeite waard zijn, bloggen kan spannend zijn, soms eng en soms wordt je er moedeloos van, allemaal op hetzelfde moment. Soms ben ik niet meer zo enthousiast als mij het gevoel bekruipt dat ik alleen maar schrijf aan mijn pc. Zou iemand het lezen, maakt het voor een ander iets uit?

Een wandeling in maart

En dan denk ik weer na over het leven. Over wat ik weer schrijven zal. En echt, soms weet ik het gewoon even niet.

Dus vandaag maar een verhaal over de vraag die me zo bezig houd.

Over bloggen.

Over leven.

Over inhoud.

Nieuw uiterlijk en oude ideeën; geïnspireerd door de komst van de lente

Deze week is het voorjaarsvakantie. Voorjaar, wat klinkt dat heerlijk!

Afgelopen zondag, na een heerlijke wandeling in het voorjaarszonnetje, startte ik mijn computer op en ging naar mijn blog. Bewogen door de komst van de lente vond ik het uiterlijk van mijn blog wat donker lijken. Warm, maar donker. Een mooi uiterlijk voor in de winter, voor de donkere dagen.
Nu ik een klein beetje van de lente heb geproeft, begin ik behoorlijk zin te krijgen in dit seizoen vol wonderen; vooral genieten, maar ook voorjaarsschoonmaak, opruimen, opfrissen. En zo ook mijn blog. Een nieuw uiterlijk gecombineerd met oude plannen. Mijn blog was in het bijzonder bedoeld om te inspireren en te bemoedigen door middel van 'gewone' dingen, maar waarin vaak iets 'bijzonders' te vinden is (inzicht, energie).
De laatste tijd verschenen er voornamelijk overdenkingen en korte verhalen. Ik ben het idee, waarmee ik aanvankelijk schreef, een beetje uit het oog verloren. Berichten die iets laten zien uit het dagelijks leven, de harde kern, de scherpe randjes, maar ook het mooie en unieke van het leven. Over momenten waaruit je iets kunt leren, naar iets doet verlangen, of de momenten waar je gelukkig van wordt en die je graag wilt onthouden. Schrijven, als in een 'open' dagboek.

Ondanks dat het vandaag miezerde buiten, heb ik tijdens een wandeling met mijn kleine meiden toch een stukje van het voorjaar gezien; groene knopjes in kale struiken. Eva zocht naar de paarden die een paar straten verderop vaak op een weiland staan. Helaas stonden ze er vandaag niet. Toen begon ze over wortels en konijnen:). Ja, ze zou wel een konijntje in huis willen hebben. Hmm, binnenkort maar eens kijken in de dierenwinkel. Zou zo leuk zijn als het weer aangenaam wordt buiten.

Door de komst van het voorjaar heb ik zin om naar buiten te gaan, om te genieten van het licht, de kleuren, de geuren, van alles waarin de lente spreekt: Kom, en geniet van mij!

Een paar voor(jaars)proefjes vanuit het allermooiste lentepark...

Alles heeft zijn tijd

Lieve lezers en volgers van mijn blog,

Vandaag even een heel ander soort bericht; Ik heb de achtergrond van mijn blog ietsje aangepast... hopelijk valt het in de smaak;-) Maar goed, in ieder geval was het weer eens tijd voor een verandering. Hierover is trouwens in de Bijbel een mooi gedicht te vinden. Het was eerst niet in mijn gedachten opgekomen om in dit bericht een gedicht uit Prediker mee te geven. Maar zo zie je maar weer; zonder dat je er misschien zelf bewust van bent, of zonder dat je het misschien had verwacht… Alles heeft zijn tijd.

Prediker 3: 1-15 (SV)

Alles heeft zijn tijd

Alles heeft een bestemden tijd, en alle voornemen onder den hemel heeft zijn tijd.

2 Er is een tijd om geboren te worden,

en een tijd om te sterven;
een tijd om te planten,
en een tijd om het geplante uit te roeien;

3 Een tijd om om te doden,
en een tijd om te genezen;
een tijd om af te breken,
en een tijd om te bouwen;

4 Een tijd om te wenen,
en een tijd om te lachen;
een tijd om te kermen,
en een tijd om te springen;

5 Een tijd om stenen weg te werpen,
en een tijd om stenen te vergaderen;
een tijd om te omhelzen,
 en een tijd om verre te zijn van omhelzen;

6 Een tijd om te zoeken,
en een tijd om verloren te laten gaan;
een tijd om te bewaren,
en een tijd om weg te werpen;

7 Een tijd om te scheuren,
en een tijd om toe te naaien;
een tijd om te zwijgen,
en een tijd om te spreken;

8 Een tijd om lief te hebben,
en een tijd om te haten;
een tijd van oorlog,
en een tijd van vrede.

9 Wat voordeel heeft hij, die werkt, van hetgeen hij bearbeidt?

 10 Ik heb gezien de bezigheid, die God den kinderen der mensen gegeven heeft, om zichzelven daarmede te bekommeren.

11 Hij heeft ieder ding schoon gemaakt op zijn tijd; ook heeft Hij de eeuw in hun hart gelegd, zonder dat een mens het werk, dat God gemaakt heeft, kan uitvinden, van het begin tot het einde toe.

12 Ik heb gemerkt, dat er niets beters voor henlieden is, dan zich te verblijden, en goed te doen in zijn leven.

13 Ja ook, dat ieder mens ete en drinke, en het goede geniete van al zijn arbeid, Dit is een gave Gods.

14 Ik weet, dat al wat God doet, dat zal in der eeuwigheid zijn, en er is niet toe te doen, noch is er af te doen; en God doet dat, opdat men vreze voor Zijn aangezicht.

15 Hetgeen geweest is, dat is nu, en wat wezen zal, dat is alrede geweest; en God zoekt het weggedrevene