Posts tonen met het label Ouder(s). Alle posts tonen
Posts tonen met het label Ouder(s). Alle posts tonen

zondag 26 april 2015

Hoe je overbezorgdheid over je kind kunt leren loslaten

Het geloofsdeurtje van een kinderhart. En samen met je kind Jezus leren kennen...
Elke moeder is wel bekend met het gevoel: bezorgdheid over je kind(eren). Soms kun je zelfs óverbezorgd zijn. Overbezorgdheid kan je gemoedstoestand negatief beïnvloeden en de vrijheid en leerprocessen van je kind(eren) belemmeren. Het kan je meevoeren naar een nare plek in je gedachten waar je alleen bent en worstelt met je angst en onzekerheid. Een plek waar de Heere heel graag wil komen, maar waarvan jij de deur door angst gesloten houd.
Je hoeft niet alleen te zijn met die bezorgdheid. Die onzekerheid voor de toekomst van je kind, voor het onbekende. Je hoeft niet in eenzaamheid te worstelen met die angstige gedachten; wat als... de angst dat je niet weet of iets goed gaat komen, wanneer je kind pijn heeft en jij je kind niet kunt opvangen, omdat je er op dat moment niet bent.
Overbezorgdheid kan je enorm in de greep houden waardoor je veel moeite ervaart om je kind ‘los te laten’.
IMG_7565.
Een bemoedigend verhaal van een klein meisje:
Ze stond daar midden op straat. Alleen. Ze was vuil. Haar wangen zaten onder de zwarte vegen. Ze huilde zacht. Haar knieën waren zwart van de modder waar ze uit was opgestaan. Ze was gevallen. Geduwd. Uitgelachen door grote wilde knapen. Ze waren weggerend toen ze in het zand viel en haar huilend alleen gelaten.
Maar nu huilde ze niet meer. Ze zong heel zacht een liedje. 'Jezus is mijn vriend...'
Het meisje ken ik goed. Ze is mijn eigen dochter.
Later vertelde ze dat ze, toen ze bang was en pijn had, om de hulp van de Heere Jezus had gebeden. Ze vertelde dat ze een vriendelijke meneer naast haar zag staan die haar troostende woorden toesprak. Hij was in het wit gekleed, straalde en lachte. Ze zei: "Het was een engel mama. En ik was niet bang meer. Ik werd toen blij en ging een liedje zingen voor de Heere Jezus!"
"Laat overbezorgdheid los door het hart van je kind op Jezus te richten." - Tineke
Minder snel bezorgd omdat je kind Jezus kent.
Sindsdien ben ik zelf minder snel bezorgd. Want hoe vaak heb ik God gebeden een Vriend voor haar te zijn.
Het is enkel een klein verhaal, maar van een bijzondere ervaring wat kinderen kunnen hebben. Maar wat een kostbare ervaring!
Wat een troost voor een bezorgde moeder! Daarom is het zo belangrijk dat we onze kinderen over de Heere Jezus vertellen. En niet alleen 'vertellen'. Ook samen erover praten is belangrijk. De tijd er voor nemen. Samen bidden. Ze zegenen, elke dag weer.
Kies er voor om als ouder hier een hoge prioriteit aan te geven. Het geeft zoveel meer kalmte, hoop, vertrouwen en vrijheid. Het dringt de angst en bezorgdheid op de achtergrond. Want daar waar Jezus heerst, heeft angst geen ruimte.
Zijn er praktische manieren om je kind bewust over Jezus te leren? Ja, en heel wat zelfs!
Verschillende manieren:
- Zegen je kind(eren) elke avond. Ze vinden het fijn om te horen! Het geeft een goed einde aan de dag en een goed begin van de nacht.
- Bid bewust met je kind. Zo kun je ook bewust de gebeurtenissen van die dag delen.
- Laat je kind zelf ook bidden (en laat ze maar de Heer vragen en vertellen zoals bij de leeftijd past).
- Bid zelf voor je kind. Vraag of de Heere een Schild voor je kind wil zijn, een Vriend.
- Lees met ze uit de (kinder)bijbel.
- Neem ze mee naar de kerk.
- Laat ze opwekkingsliedjes luisteren wat bij de leeftijd past.
- Negeer vragen niet.
- Laat ze ervaringen vertellen en neem ze serieus.
- Leg je kind uit dat ze niet alleen zijn. Ook niet wanneer ze bang zijn. En ook als papa of mama er niet is. God is er altijd, ziet je en hoort je.
- Vertel je kind dat ze de Heer alles mogen vragen. Op elk moment van de dag.
Tegelijk helpt het jouw om je overbezorgdheid los te laten en te leren vertrouwen op Gods liefde, trouw en beloften.
IMG_7562
Wanneer jij beseft dat je kind vertrouwen in Jezus heeft en Hem zoekt bij eenzaamheid en angst, dan is dat voor jouw (en je kind!) een vangnet bij moeilijke momenten wanneer je niet bij elkaar kunt zijn. Je kind heeft zijn of haar geloofsdeurtje opengezet en de hemelse Vader binnen gelaten. Kinderen ervaren het geloof als iets puurs en heiligs en staan open voor hulp en zegen, -zoals de ervaring van een engel bij eenzaamheid en angst op straat.
Geloof er in dat Jezus zóveel kan betekenen voor de ziel van kinderen en voor de toekomstige kwaliteit van hun leven!
“Laat de kinderen tot Mij komen en verhindert ze niet!” - Lucas 18:16
De discipelen van Jezus meenden dat het niet gepast was als er kinderen naar Hem werden gebracht. Maar Jezus nam hen dat zeer kwalijk (Mat 18:13-16). Hij riep de kinderen juist bij zich en omarmde hen en zegende hen. Hij zei tot de mensen om zich heen: “Voorwaar, Ik zeg u: Wie het Koninkrijk Gods niet ontvangt als een kind, zal het voorzeker niet binnengaan.” Want juist de kinderen, zo eenvoudig en puur, en klein in eigen ogen, zijn groot in het Koninkrijk van de hemel. Daar kun je als volwassene een voorbeeld aan nemen!

zondag 15 september 2013

Een nieuwe weg, een nieuwe blog






Ik stort bijna in... moet het dus wat rustiger aan gaan doen. Maar niet zonder bloggen. daarom schrijf ik (voorlopig?) niet verder op deze blog. Wel kun je me volgen op mijn andere (nieuwe) blog. Hoe, wat, waar en waarom... Lees snel verder!




Hoop jullie daar snel te mogen ontmoeten. Komen jullie mij volgen!?

maandag 12 maart 2012

Help mij om naar de toekomst te kijken

Soms zie ik op tegen de toekomst. Naar de tijd die ik nog niet ken. Het onbekende kan mij soms zo bang en onzeker maken...
Het komt voort uit gebeurtenissen die zijn geweest, die, in dat stukje verleden, diep ingekerfd staan. Het heeft me zo doen laten schrikken dat ik soms huiverig naar de toekomst kijk.

Misschien zijn er mensen die zeggen: Nee, dat zal mij nooit overkomen.. Die misschien vanwege veel geld of macht, een illusie hebben onoverwinnelijk te zijn?

Totdat… totdat…
Schilderijtje (van oma) voor ons 'Veertje'

Voor mij zijn het momenten van maanden en zelf van jaren terug wat mij nu nog doet wankelen. Ik denk omdat die grote molens in ons leven nog draaien, ik kan het maar niet naast me neerleggen en aanvaarden dat het zo is. De kleine details die me doen herinneren aan die lastige periode maken me onzeker.
Soms kan je in het leven, in een periode van zelfs enkele maanden, door twee totaal verschillende situaties gaan: Geven en nemen. Blijdschap en verdriet.

Cees en ik waren nog geen jaar getrouwd en ons huwelijk werd al na een paar maanden bekroond met een zwangerschap! Geven en blijdschap.
Maar dan, onverwachts, werd alles toch anders.

De zwangerschap leek zo goed totdat bij de controle bleek dat het hartje van de baby niet meer klopte. Twee weken later kregen we de diagnose dat Cees kanker had. Door de evt. behandelingen zou Cees mogelijk onvruchtbaar worden. Nemen en verdriet.

Weg toekomst. Althans, je dromen.
Nu, in deze maand anno 2012, is het vier jaar geleden.

Nu, over een paar dagen moet Cees weer voor een MRI scan naar het ziekenhuis. Je hoopt zo hard dat alles nog goed is. Het is dan wel een deel geworden van je leven, maar elke keer als je er mee wordt geconfronteerd… slaat onzekerheid en angst weer toe.
Ja, straks komt het moment waarin we weer een bevestiging nodig hebben dat het goed is, dat er niets is om onzeker over te zijn.

En dan kunnen we weer een paar maanden rustig vooruit kijken. Hopelijk.
Hoe zal het dan zijn? Wat zal onze toekomst brengen ná die controle? Gaan we op dezelfde voet verder, of zal alles toch anders zijn?

Een bemoedigende tekst uit de Bijbel en een lied die ik uit mijn hoofd ga leren om in gedachten mee te nemen:

‘Wees niet bang, want ik ben bij je, vrees niet, want ik ben je God. Ik zal je sterken, ik zal je helpen, je steunen met mijn onoverwinnelijke rechterhand.’
~Jesaja 41:10


Wat de toekomst brengen moge

Wat de toekomst brengen moge,
mij geleidt des Heeren hand;
moedig sla ik dus de ogen
naar het onbekende land.
Leer mij volgen zonder vragen;
Vader, wat Gij doet is goed!
Leer mij slechts het heden dragen
met een rustig, kalme moed!
Heer`, ik wil Uw liefde loven,
al begrijpt mijn ziel U niet.
Zalig hij, die durft geloven,
ook wanneer het oog niet ziet.
Schijnen mij Uw wegen duister,
zie, ik vraag U niet: waarom?
Eenmaal zie ik al Uw luister
als ik in Uw hemel kom!
Laat mij niet mijn lot beslissen:
zo ik mocht, ik durfde niet.
Ach, hoe zou ik mij vergissen,
als Gij mij de keuze liet!
Wil mij als een kind behand'len,
dat alleen de weg niet vindt:
neem mijn hand in Uwe handen
en geleid mij als een kind. 

Waar de weg mij brenge moge,
aan des Vaders trouwe hand,
loop ik met gesloten ogen
naar het onbekende land.
 



Na het verdriet van het verlies van ons eerste kindje zijn wij enorm gezegend met twee kerngezonde meiden, die we op wonderlijke wijze mochten ontvangen uit Gods hand, enkel door Zijn genade! En dat tijdens die hard draaiende molen van ziekenhuisbezoeken, scans, bloedwaardes, onzekerheid en ... hoop.
Het heen en weer geslingerd worden tussen angst en hoop, maakt je wankel, maar wat een Godswonder dat Hij je blijft vasthouden in moeilijke tijden. Juist als in die periode geloof en vertrouwen in Zijn onoverwinnelijke rechterhand blijft standhouden. Hij zal je daarin bevestigen: HIJ LAAT JOU NIET LOS!

Is dat eigenlijk niet een mooie bevestiging dat we vol vertrouwen naar de toekomst mogen kijken? Het blijft qua emoties een pittig verhaal, qua verstand kunnen we zeggen: Wat de toekomst brengen moge,mij geleidt des Heeren hand; moedig sla ik dus de ogen naar het onbekende land.