Het hart van je kind richting geven ... + 5 tips voor 'toewending'

Verrukking. Ik leef!

'Je moet er oog voor hebben' ... schrijft Tjitske Lemstra in haar boekje: Daar ben je moeder voor!

Ze schrijft verder...
Mijn moeder had de zorg voor een gezin van tien mensen. En wasdag was beslist niet haar favoriete dag ... De waslijnen hingen op een balkon 'op het westen'. Soms werden wij, in de winter en in de herfst tegen de avond, als zij de was afhaalde, naar boven geroepen: 'Kijk eens hoe mooi de lucht is..?'  Ze nam ons mee in haar beleving. Je moet er oog voor krijgen...

Misschien is het toen begonnen. Het beleven.

Overvliegende ganzen in de winter...
Het voorjaar, dat je ruikt voordat je het kunt zien...
De geur en glinsteringen van sneeuw en ijs...
De eerste sneeuwklokjes en crocussen in de zon...
De geur van pasgemaaid gras...

Verrukking. Ik leef!

Je moet er oog voor krijgen ...

"De eerste grote toewending van het hart van een kind vind plaats in de eerste zeven jaren."

Dat gebeurt op grondt van wat het kind aan belevingen heeft gehad. Waar is het hart van het kind in die eerste jaren naar uit gegaan?

Jezus stelt: 'waar je schat is, zal je hart zijn...' Dat kun je ook 'toewending' noemen. Je wilt als ouder je kind bepaalde waarden meegeven in het leven. Je zou het hart van je kind willen 'richten'. Praten, vertellen, overtuigen ...

Maar ... Het overdragen van waarden gebeurt woordeloos. Waar is jouw schat? Daar zal je hart zijn! En je kinderen zullen 'ruiken, proeven en voelen' waarnaar jouw hart zich heeft toegewend.

Er gebeurt meer dan je denk. Kinderen grootbrengen is méér dan alleen zorgen voor schone kleren en gezonde voeding en het aanleren van manieren. Het hart wordt gericht.

"Kinderen voelen wat de ouders belangrijk vinden, wat hen beweegt, wat hen ontroert ..."

Daarin geef jij richting aan hun toekomst...

5 tips voor 'toewending'.

1. Neem je kind mee in jou beleving; leer ze verwondering en dankbaarheid voor de mooie dingen in het leven. Laat ze zelf ook beleven; leen een groot boek met alles over de natuur, kinderen vinden het prachtig!
2. Geef bewuste tijd, interesse en volle aandacht aan je kind. Nu is de tijd die we echt hebben! Denk eens aan (Bijbel)voorlezen, samen muziek luisteren, knutselen, (strijk) kralen (rijgen), verstoppetje, bakken, wandelen, speeltuin, bos, park, museum, etc. (Laat je niet steeds afleiden door mobiel, i-pad of tv. Bouw die moeder-/vader stekkertijd in en laat die dingen gewoon even voor wat ze zijn!).
3. Bouw tradities in: Tradities brengt je bij elkaar, geeft verbondenheid en creëert het fijne thuis-/gezinsgevoel.
4. Jij bent niet perfect. Je kind ook niet. Aanvaard tekortkomingen en blijf niet ronddwalen in schuldgevoel en schaamte. Jij bent het voorbeeld in loslaten en aanvaarden, in lief hebben en vergeven! Dus zeg sorry voor dat gemopper van net en laat het van je afglijden.
5. Knuffeltijd en lachtijd! Het versterkt de focus op je gezin en versterkt de banden, geeft vrede en ontspanning en is natuurlijk enorm gezond!


Waardoor geef jij het hart van je kind 'richting'?

~  ~  ~  ~  ~

Het geloofsdeurtje van een kinderhart

Het geloofsdeurtje van een kinderhart. En samen met je kind Jezus leren kennen.

Elke moeder is wel bekend met het gevoel: bezorgdheid over je kind(eren).
Soms kun je zelfs óverbezorgd zijn. Het kan dan je gemoedstoestand verpletteren, de vrijheid en onbezorgdheid van je kind(eren) verstikken. Het kan je meevoeren naar een nare plek waar je alleen bent en worstelt met je angst en onzekerheid. Een plek waar de Heere heel graag wil komen, maar waar jij de deur gesloten houd.

Gooi die deur open! Laat Hem binnen!

Je hoeft niet alleen te zijn met die bezorgdheid. Die onzekerheid voor de toekomst van je kind, voor het onbekende. Je hoeft niet in eenzaamheid te worstelen met die angstige gedachten; wat als... de angst dat je niet weet of iets goed gaat komen, hoe je kind pijn beleeft en je je kind niet kunt opvangen, omdat jij er op dat moment niet bent. En de lijst is nog veel langer... Het laat jou in ieder geval niet los...

Of laat jíj het niet los..?

Een bemoedigend verhaal van een klein meisje:

Ze stond daar midden op straat. Alleen. Ze was vuil. Haar wangen zaten onder de zwarte vegen. Dunne streepjes van tranen tekenden zich af over haar wangen. Haar knieën waren zwart van het zand en van de modder waar ze uit was opgestaan. Ze was gevallen. Geduwd. Uitgelachen door grote wilde knapen. Ze waren weggerend toen ze in het zand viel en lieten haar huilend alleen.

Maar nu huilde ze niet meer. Ze zong heel zacht een liedje. 'Jezus is mijn vriend...'

Het meisje ken ik goed. Ze is mijn eigen dochter.

Later vertelde ze dat toen ze bang was en pijn had, ze om de hulp van de Heere Jezus had gebeden, omdat ze zo bang was. Ze vertelde dat ze toen een vriendelijke meneer zag die haar troostte. Hij was in het wit gekleed, straalde en lachte. Ze zei: Het was een engel mama. En ik was niet bang meer. Ik werd toen blij, en ging een liedje zingen voor de Heere Jezus!

Sindsdien ben ik zelf minder snel bezorgd. Want hoe vaak heb ik God gebeden een Vriend voor haar te zijn. Ze is zo'n gevoelig en kwetsbaar kind. Zoals zoveel kinderen!

Het is maar een van de kleine verhalen van een bijzondere ervaring wat kinderen kunnen hebben. Maar wat een kostbare ervaring! Wat een troost voor een bezorgde moeder!

Daarom is het zo belangrijk dat we onze kinderen over de Heere Jezus vertellen. En niet alleen maar 'vertellen'. Ook er over praten is belangrijk. De tijd er voor nemen. Samen bidden. Ze zegenen, elke dag weer.

Misschien heb je zelf als kind niet zo'n ervaring gehad. Heb je als kind een goede band met de Heer kunnen opbouwen? Heb je de kans gehad Hem in je hart te sluiten? Aan Hem te denken en tot Hem te bidden toen je bang was?

Kies er voor om hier een hoge prioriteit aan te geven. Het geeft zoveel meer kalmte, hoop, vertrouwen en vrijheid. Het dringt de angst en bezorgdheid op de achtergrond. Want daar waar Jezus heerst, heeft angst geen ruimte.

Zijn er praktische manieren om je kind bewust over Jezus te leren? Ja, en heel wat zelfs!

Een paar manieren van mij waar ik en mijn man ons aan (proberen!) te houden:

- Zegen je kind(eren) elke avond. Ze vinden het fijn om te horen! Het geeft een goed einde aan de dag en goed begin van de nacht.
- Bid bewust met ze. Zo kun je ook bewust de gebeurtenissen van die dag delen.
- Laat je kind zelf ook bidden (en laat ze maar de Heer vragen en vertellen zoals bij de leeftijd past).
- Bid zelf voor je kind. Vraag of de Heere een Schild voor je kind wil zijn, een Vriend.
- Lees met ze uit de kinderbijbel.
- Neem ze mee naar de kerk.
- Laat ze opwekkingsliedjes luisteren wat bij de leeftijd past.
- Negeer vragen niet.
- Laat ze ervaringen vertellen en neem ze serieus.
- Zeg ze dat ze niet alleen zijn als ze bang zijn. Ook als papa of mama er niet is. God is er altijd.
- Vertel ze dat ze de Heer alles mogen vragen.


Het fijne is dat het jou ook helpt uit te zien naar Jezus, en te vertrouwen op Zijn liefde, trouw en beloften. Want wij allen zijn Zijn kinderen!

~ ~ ~

Ken jij nog een praktische manier?

Leer jij je kind bewust over de Heere Jezus?

Heb jij als kind Jezus ervaren?